Σχολιάζοντας τα ασχολίαστα...
1. Πρώτα μητέρα και μετά
σύζυγος...
Είμαι βέβαιος ότι τη γνωρίζετε
αυτή την εκδοχή και με κάποιο τρόπο ίσως τη συναντήσατε κάποτε στη ζωή σας.
Ήταν όμως μια κατάσταση ένοχη, παράνομη,
μια πονεμένη ιστορία όταν και όπου συνέβαινε. Αυτή ακριβώς είναι και η μεγάλη
διαφορά στις μέρες μας. Τα ένοχα γίνονται σημαία, και τα παράνομα γίνονται
πρότυπα για να τα μιμηθεί ο κόσμος.
Άκουσα και ανατρίχιασα, ότι τώρα
πια είναι θεσμός και όλα τα μοντέρνα και κοσμικά ζευγάρια το θεωρούν και
πρωτοποριακό και μια πολύ σύγχρονη εξέλιξη. Πρώτα μητέρα και μετά ο γάμος, αν
φυσικά προκύψει γάμος. Όχι μόνο δεν είναι ένοχο ή αξιοκατάκριτο κάτι τέτοιο,
αλλά προβάλλεται και στις κοσμικές στήλες, σε εκπομπές, επώνυμα και με
λεπτομέρειες, ώστε να βρει μιμητές και να εδραιωθεί ακόμα περισσότερο.
Η σκηνή που έρχεται μπροστά μου
είναι ένα παιδικό δωμάτιο, που στο πάτωμα ένα μικρό παιδάκι διαλύει με μεγάλη
επιμονή ένα ακόμα παιχνίδι του. Ήδη το
'χει κάνει αυτό και με άλλα, που κείτονται σκόρπια γύρω εγκαταλειμμένα. Θάλεγε
κανείς ότι έχει βαλθεί με πείσμα ο άνθρωπος να διαλύσει τον κόσμο μας, το
φυσικό μας περιβάλλον, τις κοινωνίες, τη ζωή μας την ίδια. Ήρθε και η σειρά της
οικογένειας, του γάμου, του σωστού στησίματος του σπιτιού. Πρώτα μητέρα και,
χωρίς να είναι απαραίτητο, μετά ίσως σύζυγος. Να διαλύσει τα πάντα ο άνθρωπος,
σαν το μικρό παιδάκι να γεμίσει το δωμάτιό του σπασμένα αντικείμενα, άχρηστα,
σκουπίδια. Και ακούγονται διάφορα εφευρήματα για δικαιολογία: να δούμε αν
ταιριάζουμε, τα γονίδιά μας, οι χημείες μας... να αποφύγουμε να το διαλύσουμε
μετά... καλύτερα τώρα... Ανόητα και επικίνδυνα όλ' αυτά τα ανθρώπινα
κατασκευάσματα.
Το τραγικό όμως βρίσκεται αλλού.
Τον κόσμο μας δεν τον έφτιαξε ο άνθρωπος, ούτε την ευτυχία και την ομορφιά του
γάμου, της οικογένειας, της ένωσης, των καρπών. Αυτά τα έπλασε ο Δημιουργός
Θεός, ο Κύριος. Και όχι μόνον τα έπλασε, αλλά τα οριοθέτησε μέσα σε νόμους,
κανόνες και αρχές απόλυτες. Σε μας τους ανθρώπους τα δώρισε με χαρά και αγάπη
για να τα απολαύσουμε, να τα χαρούμε και όχι να τα διαλύσουμε. Μετά ήρθε η
αμαρτία, η ανταρσία, η ανομία στην καρδιά του ανθρώπου και άπλωσε σε όλη μας τη
ζωή και την ύπαρξή μας. Τα αλλοίωσε όλα, τα βύθισε στο πένθος, στο σκοτάδι.
Επινοήσαμε το δικό μας μοντέλο. Πρώτα μητέρα και μετά σύζυγος. Εδώ χρειάζεται
όμως να προσέξουμε. Αυτό το μοντέλο, αυτόν τον τύπο σχέσης και γάμου δεν τον
έπλασε ο Κύριος, ο Θεός, ο Δημιουργός. Ο Κύριος έφτιαξε το ακριβώς αντίθετο.
Πού θα καταλήξει αυτό που έφτιαξε ο άνθρωπος; Γεμάτες οι μέρες μας με διάλυση,
ένταση, πόλεμο μεταξύ των ανθρώπων. Αυτά τα παιδάκια, που γεννήθηκαν υποτίθεται
για να ενώσουν το ζευγάρι, τώρα βρίσκονται πεταμένα στην άκρη ή φορτωμένα σε
μια δύστυχη γιαγιά, γιατί οι γονείς τρέχουν στους δικηγόρους για το διαζύγιο.
Και καβγάδες και εξώγαμα και πίκρα και δάκρυα και εκτεθειμένα σε μύριους
κινδύνους.
Αλλά ο εγωισμός δεν αφήνει τον
άνθρωπο να δει και να ταπεινωθεί για το δικό του συμφέρον. Το δράμα είναι ότι
και η εκκλησία,οι πιστοί του Χριστού ενδίδουν σε τέτοιες πρακτικές και
τακτικές,όταν πρόκειται για τα δικά τους τα παιδιά ή για μέλη τους. Πόσο τραγικό!
Θυσιάζουν τις αρχές της άγιας ζωής, φαρδαίνουν το δρόμο για να μη δυσαρεστήσουν
κανένα και να μη χάσουν από την εκτίμηση των ανθρώπων κάποιο γραμμάριο...
Την ίδια ώρα που ο εκφυλισμός
και η χαλάρωση, η ενδοτικότητα κυκλοφορούν ελεύθερα στις κοινωνίες μας και
κερδίζουν έδαφος στις εκκλησίες του Χριστού, υπάρχουν ακόμα κάποια ευλογημένα
ζευγάρια, κάποιες ψυχές ταπεινωμένες και καθαρές, που συμμορφώθηκαν με τις
γνήσιες αρχές της Αγίας Γραφής με ταπείνωση και πίστη, που ζουν και
απολαμβάνουν τη ζωή του Ιησού Χριστού και χαίρονται τα παιδάκια τους στα πόδια
του Κυρίου. Και έχουν καρπό, έχουν και συνέχεια και τα παιδιά τους χτίζουν με
τον ίδιο τρόπο στο ίδιο θεμέλιο, τον Ιησού Χριστό, και είναι κι αυτά ευλογημένα
του Κυρίου με αιώνια ζωή μέσα τους.
Αφήνουμε τον ξεπεσμό των
ανθρώπων της αμαρτίας να φτάσει στο πιο κάτω σκαλοπάτι. Εμείς μαζί με τα παιδιά
μας, τα σπίτια που μας χάρισε ο Κύριος, θα συνεχίσουμε προσκολλημένοι στο νόμο
της αλήθειας, της αγάπης του Κυρίου μας. Το έχουμε διαλέξει, το έχουμε
προκρίνει και μας έχει ευλογήσει ο Κύριος σ' αυτό το δρόμο. Γιατί να τον
αλλάξουμε; Και να πάμε πού, σε ποιον;
2. ΝΑΝΟΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ
Επιστήμονες κατάφεραν να
κατασκευάσουν το πρώτο τρανζίστορ που αποτελείται από ένα μόνο άτομο. Έτσι
ανοίγει ο δρόμος για τη δημιουργία πανίσχυρων υπολογιστών, οι οποίοι θα έχουν
μέγεθος μικρότερο από μία τελεία!
Όπως ίσως γνωρίζετε, τα
τρανζίστορς σε έναν υπολογιστή είναι οι θεμέλιοι λίθοι των ολοκληρωμένων
κυκλωμάτων. Αυτή τη στιγμή οι πλέον ισχυροί υπολογιστές στον κόσμο έχουν περί
τα 40 εκατομμύρια τρανζίστορς πυριτίου στα κυκλώματά τους, που σε μέγεθος δεν ξεπερνούν
το ένα γραμματόσημο. Τα ατομικά τρανζίστορς θα εκατονταπλασιάσουν αυτήν την ισχύ.
Το νέο αυτό τρανζίστορ είναι
100.000 φορές λεπτότερο από μια τρίχα. Ίσως σύντομα να δούμε και την κατασκευή
μικροσκοπικών, σχεδόν αόρατων μηχανών, ρομπότ κλπ., που θα
"ταξιδεύουν" μέσα στο σώμα και θα κάνουν έγκαιρα και με ακρίβεια
σωστές διαγνώσεις σε αρρώστους! Αυτά είναι τα νέα από πρόσφατο άρθρο του
περιοδικού "The Times", 2002.
Όλα αυτά τα θαύματα και τα πολλά
υποσχόμενα δεν παύουν να είναι η μία όψη του νομίσματος. Ένας αγώνας
καθημερινός για να νικήσουμε την αρρώστια, τον πόνο, την άγνοια, το σκοτάδι της
ψυχής μας. Ένας αγώνας άνισος και ίσως χωρίς ελπίδα πραγματικής νίκης και
τέλειας ανακούφισης. Η νανοτεχνολογία θα εξελίσσεται, όπως φαίνεται, με
εντυπωσιακά άλματα και κατακτήσεις. Όμως στην ψυχή του ανθρώπου δεν μπορεί να
διεισδύσει ούτε μπορεί να ξεριζώσει από εκεί το κακό, το άδικο, το άνομο, το
εγωιστικό,που είναι η πηγή και η ρίζα της αμαρτίας. Όσο μικρά τρανζίστορς και
κάμερες κι αν κατασκευάσει η επιστήμη του σοφού ανθρώπου, τη λύτρωση από τη
βασανιστική αμαρτία μόνο ο Ιησούς Χριστός έχει τη δύναμη να την προσφέρει.
Μόνον Αυτός μπορεί να εισχωρήσει στα βάθη της καρδιάς μας και να χαρίσει
ανάσταση και ζωή αιώνια, καθαρή, λυτρωμένη από τον αιώνιο θάνατο.
Η επιστήμη μπορεί να
εξερευνήσει, να βοηθήσει τον άνθρωπο, να επιλύσει κάποια μικρά ή μεγαλύτερα
προβλήματά του, αλλά η ζωή του ανθρώπου έχει ανάγκη από λύτρωση και Λυτρωτή.
Αυτός είναι μονάχα ο Ιησούς Χριστός. Αναστημένος και ζωντανός περιμένει με
αγάπη και χάρη και έλεος τον κάθε αμαρτωλό που θα επιστρέψει με ταπείνωση,
μετάνοια και πίστη, για να του χαρίσει την αιώνια ζωή μέσα του.
"Διότι ούτε όνομα
άλλο είναι υπό τον Ουρανόν δεδομένον μεταξύ
των ανθρώπων, διά του
οποίου πρέπει να σωθώμεν".
(Πράξεις Αποστόλων δ΄
12)
3. Οι πληγές δεν
κλείνουν!
Είναι σωστό να επενδύουμε
ελπίδες, όνειρα, προσπάθειες για τη βελτίωση του κόσμου μας. Τα προβλήματα
είναι πολλά, μεγάλα και καθημερινά. Εξίσου μεγάλη και καθημερινή είναι και η
προσπάθεια που καταβάλλεται από πολλές μεριές για να κλείσουν όσες πληγές μπορούν
να κλείσουν. Τα αποτελέσματα όμως είναι φτωχά και λίγα. Δεν επαρκούν να σβήσουν
τις πληγές, να σταματήσουν την αιμορραγία στο σώμα του κόσμου μας.
Αντιγράφω αυτά τα ενδιαφέροντα
σχόλια, που έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα, από τον κο Γ. Μητακίδη, Διευθυντή Βασικών
Τεχνολογιών και Υποδομών της Κοινωνίας της Πληροφορικής.
"Υπάρχουν διάφορα χάσματα
στον κόσμο μας, στην εποχή μας.Ορισμένα που θα είναι περαστικά και άλλα πιο
επικίνδυνα, γιατί εμπεριέχουν μακροπρόθεσμες συνέπειες... Εκείνο το οποίο είναι
σοβαρό είναι το ψηφιακό χάσμα, που έρχεται να επιδεινώσει το γενικότερο
οικονομικό χάσμα. Το χάσμα ανάμεσα στις ανεπτυγμένες χώρες και σε αυτές που
είναι υπό ανάπτυξη.
Το πρόβλημα αυτό είναι ιδιαίτερα
δύσκολο και δυστυχώς δεν υπάρχουν εύκολες και γρήγορες λύσεις. Ο μισός
πληθυσμός του κόσμου σήμερα ζει με κάτω από 2 δολάρια την ημέρα. Ένα
εκατομμύριο άνθρωποι ζουν με 1 δολάριο την ημέρα. Αυτό βεβαίως δεν το
δημιούργησαν οι νέες τεχνολογίες και ούτε είναι δυνατόν να αντιμετωπισθεί με το
να "βομβαρδίσουμε" τα προβλήματα αυτά με νέες τεχνολογίες..."
(Από συνέντευξη στην ΕΞΠΡΕΣ).
Ένα ακόμα χάσμα μέσα στα πολλά
και επικίνδυνα των ημερών μας. Οι πλούσιοι και οι φτωχοί, οι ανεπτυγμένοι και
οι υπόλοιποι. Μαζί με τη φτώχεια και τη ζωή χωρίς μέλλον ταξιδεύουν και τα
υπόλοιπα. Κοινωνικές ανισότητες, ένταση, πυροδότηση εξελίξεων, επαναστάσεις,
τρομοκρατία, μια ολόκληρη ακολουθία χωρίς τέλος. Οι νέες τεχνολογίες, που στις
μέρες μας περνάνε μεγάλη κρίση, θα πάνε τον κόσμο μας μπροστά, θα τον
ισχυροποιήσουν, θα τον εξοπλίσουν για να έχουμε την πολυπόθητη και
πολυτραγουδισμένη ανάπτυξη. Ποιοι όμως θα πάνε μπροστά και επάνω; Οπωσδήποτε
όχι όλοι. Κάποιοι λίγοι που θα μπορέσουν ή που είναι έτοιμοι γι' αυτή την
εξέλιξη. Οι υπόλοιποι στην πείνα, στην ανέχεια, στην αδικία, την εκμετάλλευση,
τη δυστυχία.
Τελικά το ερώτημα είναι σκληρό
και παραμένει. Μπορεί να βοηθηθεί ο κόσμος μας με κάποιο τρόπο; Τι λείπει και ο
κόσμος μας βαδίζει τόσο ανισόρροπα; Γιατί οι προσπάθειες και οι προθέσεις είναι
τόσο ανεπαρκείς να ανακουφίσουν τη Γη μας από τα μεγάλα προβλήματα, τα οποία
και θεριεύουν και αβγαταίνουν;
Υπάρχει απάντηση στο μεγάλο και
σοβαρό αυτό ερώτημα. "Αρχή σοφίας φόβος Κυρίου" (Παροιμίες α΄ 7).
Είναι σαν να τρως ένα πανέμορφα σερβιρισμένο, εκπληκτικά μαγειρεμένο φαγητό ή
ένα γλύκισμα, που του λείπει αντίστοιχα το αλάτι ή η ζάχαρη. Το νιώθεις ότι
κάτι του λείπει. Δεν προχωράει, δεν είναι αυτό που θα έπρεπε, που θα περίμενες.
Λείπει από τον κόσμο μας, από τις καρδιές των ανθρώπων ο φόβος, ο σεβασμός, η
αγάπη, η πίστη στο πρόσωπο του Θεού Πατέρα, του Κυρίου, του σοφού Δημιουργού.
Αγνοούν και προσπερνούν οι άνθρωποι Εκείνον που ρυθμίζει και διευθύνει τα πάντα
"με το λόγο της δυνάμεώς Του" (Εβραίους α΄3)
Δοκιμάζεις μια κουταλιά και το
καταλαβαίνεις αμέσως. Ένας κόσμος χωρίς το φως και την οδηγία της σοφίας του
Κυρίου είναι ένας κόσμος αναποτελεσματικός, που βυθίζεται, καταποντίζεται και
υποφέρει αβοήθητος. Πόσο μεγάλη ευεργεσία για τον κόσμο μας σήμερα θα ήταν μια
στροφή μετάνοιας, ταπείνωσης και αναγνώρισης του μόνου αληθινού Θεού, του μόνου
που έχει τη δύναμη και κατέχει τις λύσεις, την ανακούφιση, τη σοφία και το φως
που χρειάζεται ο κόσμος μας. Εμείς οι άνθρωποι προσπαθούμε από το δικό μας
μετερίζι, μόνοι, ανεξάρτητοι, αποκομμένοι από το φως και την οδηγία του Θεού.
Το ψηφιακό χάσμα των νέων τεχνολογιών, την ώρα που άνθρωποι δίπλα μας προσπαθούν
να ζήσουν με 1 δολάριο την ημέρα... Υπάρχει πιο μεγάλη απόδειξη ότι ο Θεός που
διώξαμε από τη ζωή μας, Αυτός είναι η λύση των πολλών και πολλαπλών δεινών στη
ράχη του κόσμου μας, γιατί Αυτός έχει το φως, τη σοφία, τη δύναμη, την εξουσία
να ανακουφίσει, να λυτρώσει, να αναγεννήσει όποιον με ειλικρίνεια, ταπείνωση
και πίστη στραφεί σ' Αυτόν και Τον ακολουθήσει με σεβασμό και γνησιότητα;
Μπορεί τα έθνη και τα συστήματα, οι κοινωνίες να έχουν αποκλείσει τον μόνο
αληθινό Θεό από τους δρόμους και τις επιλογές τους, αλλά την ίδια ώρα
"όσοι δε εδέχθησαν
Αυτόν εις αυτούς έδωκεν εξουσίαν
να γίνωσι τέκνα Θεού,
εις τους πιστεύοντας εις
το όνομα Αυτού".
(Ιωάννης α΄ 12)