Δεν μας αφορά ούτε ποιοι είναι πίσω από αυτά τα σχέδια, ούτε ποια κέντρα καταστρώνουν τα σχέδια και ορίζουν τους στόχους. Υπάρχει κάτι πολύ πιο σοβαρό, που πρέπει να μας απασχολήσει και που μας αφορά άμεσα. Είναι ο μονόδρομος αυτών των ενεργειών και ο απόλυτα υποχρεωτικός χαρακτήρας τους. Πρέπει να δρομολογηθούν, πρέπει να πραγματωθούν και μάλιστα σε χρόνο ορισμένο και με διαδοχή καθορισμένη απόλυτα. Το πιθανό πρόβλημα που μπορεί να αναφυεί βρίσκεται εδώ ακριβώς. Τα πιθανά ή τα απρόσμενα εμπόδια θα προέλθουν από τις μικρές ή μεγαλύτερες αντιδράσεις των ανθρώπων. Των ανθρώπων που θα κληθούν υποχρεωτικά να συστρατευθούν, να συνδράμουν και να συμβάλουν στην πραγματοποίηση των σχεδίων των εσχάτων ημερών, είτε αυτά λέγονται παγκοσμιοποίηση, είτε οικουμενισμός ή τριτοκοσμική γκετοποίηση των φτωχών του πλανήτη μέσα από την κλωνοποίηση ή την ευγονική ή και την ευθανασία, αν προτιμάτε. Όταν αντιδρούν οι άνθρωποι, τα πλήθη, οι μάζες, τα σχέδια καθυστερούν και πηγαίνουν πίσω, πράγμα πολύ κακό για όσους επηρεάζουν ή ρυθμίζουν τις τύχες του κόσμου μας. Όταν δημιουργούνται κοινωνικές αναταραχές, υπάρχει κόστος, και αυτό οι κυβερνήσεις θέλουν οπωσδήποτε να το αποφύγουν. Όταν οι άνθρωποι ξυπνούν, διαφωνούν ή διαφοροποιούνται, υψώνονται εμπόδια, δημιουργούνται τριβές, ανεβαίνει επικίνδυνα το κόστος, και μάλιστα το κοινωνικό, και όλα αυτά πρέπει με μεθοδικούς χειρισμούς να αποφεύγονται και να παρακάμπτονται. Η λύση έχει ήδη βρεθεί και επιστρατευθεί, ώστε να αποφευχθούν όλες αυτές οι επικίνδυνες αποκλίσεις και παρεμβολές. Λέγεται «καταστολή» και στις μέρες μας πρέπει ιδιαίτερα να προσέξουμε το σημείο αυτό και να το έχουμε στο νου μας. Τι θα πει καταστολή και πού αποσκοπεί; Θα το απαντήσουμε αμέσως με μερικά παραδείγματα.

Καταστολή προκαλούν ορισμένα φάρμακα, άλλοτε σαν επιθυμητή, άλλοτε σαν ανεπιθύμητη ενέργεια. Είναι η κατάσταση εκείνη, κατά την οποία ο άνθρωπος δεν έχει δύναμη να αντιδράσει. Είναι πεσμένος, είναι χαλαρός, οι αντιδράσεις του έχουν αμβλυνθεί και είναι αδύναμος για κάθε μορφή αντίδρασης. Όταν δεν μπορεί κάποιος να αντιδράσει, αποδέχεται τις εισηγήσεις, τις προτάσεις, τις εξελίξεις σιωπηλά και υποχρεωτικά. Κατασταλμένους τους θέλει και ο γιατρός τους ασθενείς, κυρίως ο χειρουργός, ο ορθοπεδικός, για να μπορεί να κάνει τους χειρισμούς που αυτός θέλει, χωρίς ο άρρωστος να προβάλλει αντίσταση, διότι τότε το έργο του γίνεται δύσκολο και υπάρχει μεγάλος κίνδυνος. Κατασταλμένος σ' αυτές τις περιπτώσεις είναι ο άρρωστος που έχει φτάσει σε σχεδόν πλήρη αποκλεισμό των διεγέρσεων του νευρικού του συστήματος, ώστε ούτε καν να συσπώνται οι μυς του, δηλαδή να μην απαντά σε ερεθίσματα και νευρικές διεγέρσεις. Γιατί τα εξηγούμε τόσο αναλυτικά όλα αυτά; Μα γιατί μας αφορούν άμεσα, γιατί συμβαίνουν στις μέρες μας, και μάλιστα δίπλα μας, γύρω μας, ίσως και μέσα σε μας τους ίδιους. Δεκάδες μέσα και τεχνικές επιστρατεύονται στις μέρες μας, για να μας κρατούν κατασταλμένους, δηλαδή να μην έχουμε ούτε τη δύναμη, ούτε την όρεξη να αντιδράσουμε. Να σιωπούμε χαλαροί και αμβλυμένοι και να είναι αυτό κάτι σαν σιωπηρή συμφωνία ή και συμπόρευση και συμμαχία. Θα αναφέρουμε μερικές περιοχές, που σκόπιμα επιστρατεύονται από τις δυνάμεις του σκοταδιού της αδικίας, ώστε όσα λέμε να γίνουν καλύτερα αντιληπτά.

Υπεραπασχόληση: Ίσως είναι από τις αποτελεσματικότερες μεθόδους, με θαυμάσια αποτελέσματα. Αν κοιτάξετε προσεκτικά τη ζωή των περισσοτέρων ανθρώπων, ολόκληρη η εβδομάδα τους έχει ένα μοναδικό περιεχόμενο, τη δουλειά τους. Τίποτα άλλο. Δουλειά από το πρωί μέχρι το βράδυ. Δουλειά με ευθύνες, με πίεση, με ένταση, με απειλή. Τέλεια απορροφημένοι οι άνθρωποι από τη δουλειά τους δεν έχουν ούτε χρόνο, ούτε διάθεση, ούτε ενδιαφέρον να ασχοληθούν με κάτι άλλο. Αδιαφορούν, προσπερνούν. Ήδη η μέρα τους ξεκινά δύσκολα και σκληρά, αφού κοπιάζουν τόσο να πάνε στις δουλειές τους, και είναι ήδη από το ξεκίνημα της μέρας μπαρουτιασμένοι και γεμάτοι ένταση. Μετά έρχονται οι ευθύνες. Η επιθυμία να ανέβουμε ή ο φόβος να κρατήσουμε τη θέση μας στις δύσκολες μέρες που έρχονται... Η δεύτερη δουλειά, η δουλειά της συζύγου... Υπεραπασχόληση για να κάνουμε πολλά λεφτά να έχουμε... Υπεραπασχολημένοι και κατασταλμένοι, υπεραπασχολημένοι και αφοπλισμένοι, αιχμάλωτοι, ανύπαρκτοι. Και όταν βρίσκονται στην εργασία τους, αλλά και όταν επιστρέφουν σπίτι τους. Κατασταλμένοι, δηλαδή απορροφημένοι με τα δικά τους, αδιάφοροι για τις παγκόσμιες εξελίξεις, για το αύριο, για το μέλλον. Είναι η ένταση της δουλειάς, ο όγκος, οι απαιτήσεις, ο ανταγωνισμός, τα διεθνή που πιέζουν, η αστάθεια, η αβεβαιότητα. Αυτή ακριβώς είναι η συνταγή. Για να μπορούν να δουλεύουν ανενόχλητα οι εξελίξεις και η συσπείρωση της ανθρωπότητας γύρω από το κακό, το άδικο, το ψέμα, το σκοτάδι. Και κυρίως να μην έχουμε αντιδράσεις, να μην έχουμε αφυπνίσεις, διαμαρτυρίες, κοινωνικές αναταραχές... Και όπως βλέπετε δεν έχουμε, ή ό,τι έχουμε πνέει τα λοίσθια, δηλαδή τελειώνει.

Η τηλεόραση: Έχει ιδιαίτερη σημασία και βαρύτητα σαν μέσο και εργαλείο καταστολής και αποκοίμισης των ανθρώπων. Μερικοί μιλούν και για αποχαύνωση, γεγονός που δεν απέχει συχνά από την πραγματικότητα. Το κύριο συστατικό του περιεχομένου της τηλεόρασης είναι το ψέμα. Ψέμα σε όλες του τις μορφές και εκδόσεις. Οι εκπομπές με τις παραδεισένιες παραλίες, την ακριβή ζωή, το ασημένιο κηροπήγιο, τον πακτωλό των δολαρίων, την εκτυφλωτική νυχτερινή ζωή, είναι ένα ψέμα. Ψέμα χτισμένο πάνω στο ψέμα. Κανένας, πουθενά, ποτέ δεν έζησε αυτό που δείχνει ή προβάλλει η τηλεόραση στις παραγωγές της. Άλλοτε πάλι τροποποιεί ή ψαλιδίζει ή κατευθύνει κάποια στοιχεία, ώστε το αποτέλεσμα να είναι το προσδοκόμενο. Έστω όμως κι αν είναι ψεύτικο και χάρτινο αυτό το υλικό που προσφέρει, είναι αποδεδειγμένο ότι ο κόσμος καταφεύγει σ' αυτό και το αγκαλιάζει πρόθυμα, γιατί προσφέρει αυτή τη χαλάρωση από την ένταση της ημέρας, αυτόν τον ψεύτικο κόσμο της δύναμης και της απόλαυσης, που όλοι τον επιθυμούν και κανείς δεν τον απολαμβάνει. Η τηλεόραση κάνει τους ανθρώπους αιχμάλωτους και τη ζωή τους ανέκφραστη. Χάνουν κάθε ζωηράδα και διάθεση έκφρασης ή κίνησης. Δεν συμμετέχουν. Είναι απλώς παθητικοί δέκτες και πολύ συχνά δέκτες μιας κατευθυνόμενης και εικονικής πραγματικότητας. Είναι όμως όμορφη. Αρέσει το ψέμα και αγαπιέται εύκολα. Το αποτέλεσμα είναι μια γενιά ανθρώπων, η σύγχρονη γενιά, που είναι ανόρεχτοι για τη ζωή και απωθητικοί για την πραγματικότητα. Είναι συνάμα και άοπλοι, αφού συνεχώς αποφεύγουν την άσκησή τους στο στίβο της ζωής. Έτσι βρίσκουν τον εύκολο δρόμο, να βουλιάζουν στον καναπέ απέναντι από την τηλεόραση και ταυτόχρονα να βυθίζονται σε μια ζωή πλαστή και ανύπαρκτη, που όμως τους ελκύει και τους μαγεύει. Αυτή η κατάσταση βοηθάει πολύ τις εξελίξεις και την πορεία των γεγονότων των τελευταίων ημερών, διότι το ζητούμενο όπως είπαμε είναι άνθρωποι άοπλοι, άχρωμοι, κατασταλμένοι, χωρίς αντιδράσεις και χωρίς δύναμη να αντιδράσουν. Μοιάζουν όλα αυτά σαν το μικρό παιδάκι που του δίνει η μαμά του ένα φτηνό παιχνίδι να έχει να ασχολείται, για να την αφήσει ήσυχη να κάνει τις δουλειές της. Εύκολα, απλά, ανώδυνα και αποτελεσματικά. Κατασταλμένοι πολίτες, πολυάσχολοι, κουρασμένοι, γεμάτοι με τα δικά τους, ανήμποροι και ανόρεχτοι να αντιληφθούν το τι καταστρώνεται γύρω, είναι το μεγάλο ζητούμενο στις μέρες μας. Η τηλεόραση θα το πετύχει, αφού το ψέμα που προσφέρει μαγνητίζει, υπνωτίζει και καταστέλλει με μεγάλη ευκολία. Ίσως δεν το γνωρίζουμε, όμως ο μεγάλος εχθρός και ο μεγάλος κίνδυνος συνάμα στις μέρες μας είναι οι βολεμένοι, οι αδιάφοροι, οι απρόθυμοι να συμμετέχουν άνθρωποι. Οι μέρες μας, οι κοινωνίες μας είναι γεμάτες από τέτοιους, που μπορεί να περάσουν ώρες παρακολουθώντας το χρηματιστήριο, αλλά ούτε μια στιγμή δεν διαθέτουν για να σκεφτούν αυτά τα χρήματα ποιος θα τα καταναλώσει, πώς και πότε, αφού οι ίδιοι είναι τόσο γρήγορα περαστικοί από αυτή τη ζωή. Η τηλεόραση δεν σε αφήνει να σκεφτείς, δεν σε αφήνει να προβληματιστείς, γιατί όλα παρουσιάζονται τόσο όμορφα, εύκολα και ξεκούραστα. Γιατί λοιπόν οι άνθρωποι να μην αποφύγουν την ένταση, το ξεβόλεμα, τους κινδύνους; Αυτή ακριβώς η κατάσταση εξυπηρετεί απόλυτα όχι μόνο την κατάστρωση, αλλά και την πραγματοποίηση όλων των σχεδίων της Νέας Παγκοσμιοποιημένης Εποχής του κόσμου μας. Άνθρωποι καθισμένοι αμέριμνα μπροστά στην τηλεόραση, την ώρα που το πλοίο βυθίζεται στα παγωμένα νερά της αμαρτίας, της ανομίας, της άρνησης του ζωντανού και αληθινού Θεού.

Μέριμνες: Είναι το τρίτο και πολύ αποφασιστικό στοιχείο και παίζουν ένα σοβαρό ρόλο στη ζωή μας. Οι μέριμνες απασχολούν το σώμα και την ψυχή του ανθρώπου. Μοιάζουν με έναν αγώνα δρόμου, που δεν έχει τέλος ούτε νήμα για να κόψεις. Οι μέριμνες απασχολούν και αιχμαλωτίζουν τον άνθρωπο, τον αποκόβουν από την πραγματικότητα. Είναι οι μέριμνες των επιθυμιών, της απόκτησης, της απόλαυσης. Είναι ένας κόσμος χωρίς τέλος, γιατί πάντα υπάρχει και κάτι καλύτερο και μεγαλύτερο απ' αυτό που ήδη έχουμε. Οι μέρες μας θέλουν τον άνθρωπο απασχολημένο, υπεραπασχολημένο, απορροφημένο με τα δικά του, τους στόχους του, τις επιθυμίες του, τα πάθη του, τα είδωλά του. Είναι κι αυτό μια μορφή καταστολής, απομόνωσης, απομάκρυνσης από την πραγματικότητα.

Για όλα όσα είπαμε και θίξαμε υπάρχει και η άλλη πλευρά, η άλλη πτυχή, η άλλη όψη. Είναι η Αγία Γραφή, ο Λόγος του Θεού, ο Ίδιος ο Θεός ο Δημιουργός, ο Πατέρας μας, ο Κύριος του κόσμου μας. Ένας άλλος κόσμος τόσο διαφορετικός, τόσο αλλιώτικος. Μας καλεί και μας παρακαλεί να μείνουμε άγρυπνοι, να προσέχουμε, να αγρυπνούμε, να προσευχόμαστε, και να περιμένουμε με άγια ζωή τον Κύριό μας να έρθει να μας παραλάβει στην αιώνια δόξα της Βασιλείας Του (Α΄ Θεσσαλονικείς α΄ 10). Μια σπουδαία πηγή καταστολής και αφοπλισμού της ψυχής και του σώματος είναι η νύχτα, το σκοτάδι. Η νύχτα η γεμάτη κούραση, το σκοτάδι το γεμάτο αμαρτία. Χρησιμοποείται η νύχτα με έντονη ζωή και πολλές υποσχέσεις και εμπειρίες, για να κρατήσει τους ανθρώπους μακριά από την αλήθεια και τη ζωή. Με θαυμαστή ακρίβεια τούτη η αλήθεια εκφράζεται στην Καινή Διαθήκη και αφορά απολύτως τις μέρες μας, αν και γράφτηκε πριν δύο χιλιάδες χρόνια περίπου: «έτρωγον, έπινον, ενύμφευον, ενυμφεύοντο... ηγόραζον, επώλουν, εφύτευον, ωκοδόμουν...» (Λουκάς ιζ΄ 27, 28) Αυτή η επιλογή των 8 ρημάτων ούτε τυχαία είναι, ούτε χωρίς μήνυμα συγκεκριμένο. Αποδίδει με τον πιο εύγλωττο τρόπο την αλήθεια αυτή. Οι άνθρωποι θα είναι απασχολημένοι, μπερδεμένοι, σκόπιμα μπλεγμένοι, πρακτικά αιχμάλωτοι.

Οι άνθρωποι της εποχής μας μέσα σ' αυτό το παγκόσμιο σύστημα λατρείας της ύλης και της απόκτησης υπνωτίζονται, αφοπλίζονται και βυθίζονται στα πολλά και μπερδεμένα δικά τους: έτρωγον-έπινον. Έτσι αρχίζει και τελειώνει η ζωή τους ολόκληρη. Την ίδια ώρα με το «έτρωγον, έπινον, ηγόραζον, επώλουν» οι δυνάμεις της Παγκόσμιας Αποστασίας επεξεργάζονται και δρομολογούν τις εξελίξεις της Νέας Εποχής, που είναι άθεη και υλιστική. Θα αναφερθώ μόνο σε ένα παράδειγμα, αν και υπάρχουν δεκάδες, για να αντιληφθούμε το μέγεθος του προβλήματος και το βάθος των εξελίξεων. Έχουμε ακούσει για το χάραγμα, για το 666, για το σφράγισμα των ανθρώπων στο χέρι ή στο μέτωπο από τα επιτελεία του αντίχριστου. Φαντάζεστε ότι μπορεί κανείς να δεχτεί το χάραγμα της αποστασίας έτσι εύκολα, απλά και απροβλημάτιστα; Το βέβαιο είναι πως όχι. Χρειάζεται οι άνθρωποι να είναι απασχολημένοι, υπεραπασχολημένοι, βυθισμένοι στα δικά τους, «έτρωγον, έπινον, ηγόραζον...», να είναι κατασταλμένοι, χωρίς διαύγεια, χωρίς δύναμη διάκρισης, χωρίς αντιδράσεις. Μόνον έτσι θα δαγκώσουν το δόλωμα, και ανάμεσά τους και πολλοί κατ' όνομα χριστιανοί, που «το όνομα θα έχουν ότι ζουν αλλά είναι νεκροί». Αυτό είναι το σχέδιο της Παγκόσμιας Καταστολής στον αμαρτωλό κόσμο μας και αυτές είναι οι προεκτάσεις και οι συνέπειές του. Και όλα αυτά έχουν δρομολογηθεί ήδη και καταστρώνονται στις μέρες μας.

Την ίδια όμως ώρα, τα λυτρωμένα παιδιά του Θεού, λουσμένα στο φως της χάριτος του Κυρίου, αναγεννημένα και συναναστημένα μαζί με τον Ιησού Χριστό διά της πίστεως, ζουν το δικό τους θαύμα της λυτρωμένης και ευλογημένης ζωής που χαρίζει ο Κύριος. Ο χριστιανός στις μέρες μας, όχι μόνο δεν είναι κατασταλμένος, όχι μόνο δεν είναι αφοπλισμένος και δέσμιος στα πάθη και τις επιθυμίες, αλλά είναι ο πιο νηφάλιος άνθρωπος επάνω στη Γη. Είναι ο πλέον ενημερωμένος, είναι ο πλέον φωτισμένος και ξέρει πολύ καλά τι συμβαίνει γύρω του, γιατί συμβαίνουν όλα αυτά και πού μας οδηγούν. Έχουμε την πληροφόρηση των αποκαλύψεων του ζωντανού Θεού. Έχουμε το φως της οδηγίας του Αγίου Πνεύματος. Έχουμε την Αλήθεια του Ευαγγελίου που σώζει, που λυτρώνει, που ελευθερώνει, που αναγεννά τον άνθρωπο ο οποίος αγκαλιάζει τον Ιησού Χριστό με πίστη. Βλέπουμε, καταλαβαίνουμε και στρέφουμε τα μάτια μας με πίστη στον ζωντανό Ιησού, τον ερχόμενο Κύριό μας. Αυτή είναι η ελπίδα μας, αυτή είναι η χαρά μας, αυτή είναι η δύναμή μας.



Προηγούμενη Σελίδα