Μακάριοι
Οι Χριστιανοί πρέπει να είναι ευτυχείς.
Οι Χριστιανοί πρέπει να είναι χαρούμενοι.
Οι Χριστιανοί πρέπει να είναι ικανοποιημένοι.
Ο Κύριος έχει αλλάξει την καρδιά τους, αν την έχει
αλλάξει, με τη θέλησή τους, και αυτά που τώρα επιθυμούν, τους προσφέρονται εν
αφθονία, με την καινούρια ζωή που τους χαρίζει, με το Πνεύμα Του. Έχουν αγάπη,
και κανένας δεν τους εμποδίζει να αγαπούν όλο τον κόσμο, και κάποιους
ιδιαιτέρως. Έχουν προσευχή, και κανένας δεν τους εμποδίζει να προσεύχονται, για
όλους τους ανθρώπους, ακόμη και για τους εχθρούς τους. Έχουν πνεύμα υπηρεσίας,
και μπορούν να υπηρετούν αδιάκοπα προς όλες τις κατευθύνσεις. Έχουν ό,τι
επιθυμεί η αναγεννημένη καρδιά τους. Γι' αυτό νιώθουν μια πληρότητα.
Ο Χριστός δίνει μακαριότητα. Σημαία μας και λάβαρό
μας. Κάνει τη ζωή μας σωστή, ισορροπημένη. Ζωή Χριστού. Κάνει το πρόσωπό μας να
λάμπει.
Όταν αυτό δεν συμβαίνει, κάτι άλλο συμβαίνει. Κάποιος
μπήκε στη ζωή μας, κάποιος κλέφτης, και μας έκλεψε τις χαρές του Κυρίου.
Κάποιος έβαλε το χέρι του. Κάποιος μπέρδεψε τα πράγματα. Κάποιος μας είπε άλλη
πραγματικότητα. Μας ξεγέλασε. Και βέβαια το αποτέλεσμα δεν βγαίνει. Έτσι είναι.
H Αγία Γραφή λέει ότι μακάριοι είστε όχι όταν τα
γνωρίζετε αυτά, αλλά όταν πράττετε αυτά. (Ιωάννης ιγ΄ 17). Όταν υπάρχει υποταγή
και υπομονή, τότε υπάρχει μακαριότητα, την οποία προσφέρει ο Κύριος. Η γνώση
έχει σαν σκοπό να μας οδηγήσει στην πράξη. Εάν δεν φτάσουμε στην πράξη, τότε
δεν κάναμε τίποτα και τα αποτελέσματα είναι τραγικά.
Οι περισσότεροι χριστιανοί ελπίζουν κάποτε να γίνουν
μακάριοι, όταν θα πάνε στον Ουρανό. Μα, αν δεν είναι εδώ κάτω μακάριοι, τότε
αμφιβάλλω αν θα συναντήσουν ποτέ τη μακαριότητα αυτή και εκεί επάνω. Είναι
απορροφημένοι από τα γήινα, τα ανθρώπινα, τα μάταια, καθώς λέει ο Λόγος του
Θεού. Η ζωή τους είναι γεμάτη από θλίψη, που καταντάει κατάθλιψη, και τούτο
γιατί θα θέλανε τα πράγματα του κόσμου τούτου, να έρθουν βολικά, ευχάριστα, και
να έχουν μια χαρά από τα γήινα πράγματα. Δεν αναγνωρίζουν το "χαίρετε εν
Κυρίω", και δεν μπορούν να καταλάβουν, πως θα είμαστε μακάριοι "εν τη
ποιήσει".
Τα παιδιά του Θεού, κατά την ώρα που έχουν
επικοινωνία, επαφή πίστης με τον ζωντανό και δοξασμένο Χριστό, από την ώρα
εκείνη, και εξαιτίας αυτής της πράξης, μια μακαριότητα διοχετεύεται μέσα στη
ζωή τους, που την αισθάνονται και την απολαμβάνουν.
Εάν το θέλημα και το έργο του Κυρίου είναι να είμαστε
μακάριοι, όταν δεν είμαστε αυτής της κατηγορίας, κάτι κακό, κάτι ανθρώπινο
υπάρχει, που δημιουργεί την ανώμαλη αυτή κατάσταση και μας κλέβει αυτή τη χαρά
και τη μακαριότητα.
Η χαρά του Χριστού, που διά του Πνεύματος
διοχετεύεται μέσα στη ζωή μας, αυτή υπερκαλύπτει και εξοβελίζει τις θλίψεις που
έρχονται από τα μάταια πράγματα του κόσμου της γης αυτής, του αιώνα τούτου. Μην
είμαστε τόσο αφελείς να περιμένουμε χαρά "εκ του κόσμου τούτου", εκ
των πραγμάτων της γήινης και ανθρώπινης φύσης μας. Όχι, σε αυτά δεν συνεργεί ο
Θεός. "Ζητείτε πρώτον την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνην Αυτού και
πάντα ταύτα θέλουσι σας προστεθή" (Ματθαίος ς΄ 33). Όλα αυτά, τα άλλα,
είναι προστιθέμενα και όντως μας τα προσφέρει ο Κύριος εν αφθονία, εάν το πρώτο
είναι το Πρόσωπο και η Βασιλεία Του.
Ας μην ξεγελάμε τον εαυτό μας. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος
και άλλος τρόπος. Μπορεί να γυρίσουμε το πρόσωπο από την άλλη τη μεριά. Μα τα
αποτελέσματα θα είναι ανύπαρκτα.