Ο πλησίον σου

 

    Είναι ο πλησίον σου.

    Ο κάθε άνθρωπος δεν είναι ο πλησίον σου.

    Είναι αυτός, που ο Κύριος τον έφερε κοντά σου.

    Είναι αυτός, που για κάποιο σκοπό ο Κύριος τον έφερε στην αχτίνα των δυνατοτήτων σου και της αγάπης σου.

    Είναι αυτός, που κάτι μπορείς να κάνεις, μικρό ή μεγάλο, που έχει ανάγκη, φως και αλήθεια, και που εσύ, αν δεν κλείσεις τα σπλάχνα σου, μπορείς να του το προσφέρεις.

    Δεν είναι ο κόσμος, η μάζα, οι πολλοί.

    Είναι ο ένας, που εσύ ατομικά, μα και αποκλειστικά, πρέπει να τον αναλάβεις μέσα στην αγάπη σου και στα ενδιαφέροντά σου.

    Εσύ ξέρεις, αυτός όχι.

    Εσύ πονάς γι’ αυτόν, αυτός όχι.

    Εσύ τον αγαπάς, γιατί ο Κύριος τον έφερε κοντά σου και τον άφησε στα χέρια σου. Αυτός όχι.

    Μπορείς να αρχίσεις από τώρα, μα πρέπει να αρχίσεις με την προσευχή.

    Είναι φοβερό να το σκεφτείς, όμως αυτή η ψυχή εξαρτάται από σένα, η πορεία της από την προσευχή σου, η ποιότητα της πνευματικής της ζωής από τον αγιασμό σου.

    Τον πλησίον σου τον εμπιστεύεται ο Κύριος, αφού προηγουμένως σε κάμει κατάλληλο για να υπηρετήσεις τη δόξα Του.

    Αν αδιαφορήσεις για τον πλησίον σου, αδιαφόρησες για το θέλημα του Θεού.

    Ο πλησίον σου είναι ίσως προθάλαμος για υπηρεσία μεγαλύτερη, για σχέδια δοξασμένα, για θυσία μεγάλη στην αγάπη Του.

 

 

 

Πνευματικά