Ο πρώτος γάμος επάνω στη γη

Η Αγία Γραφή, το Βιβλίο του Θεού, μιλάει απλά και με στοιχεία για τον πρώτο γάμο που έκανε ο Ίδιος ο Θεός Δημιουργός επάνω στη γη.

"Και είπεν ο Θεός, ας κάμωμεν άνθρωπον κατ' εικόνα ημών και καθ' ομοίωσιν ημών…

Και έλαβε Κύριος ο Θεός τον άνθρωπον, και έθεσεν αυτόν εν τω παραδείσω της Εδέμ…

Και είπε Κύριος ο Θεός: Δεν είναι καλόν να ήναι ο άνθρωπος μόνος, θέλω κάμει εις αυτόν βοηθόν όμοιον με αυτόν…

Και είπεν ο Αδάμ: Τούτο είναι τώρα οστούν εκ των οστέων μου και σαρξ εκ της σαρκός μου…

Δια τούτο θέλει αφήσει ο άνθρωπος τον πατέρα αυτού και την μητέρα αυτού, και θέλει προσκολληθή εις την γυναίκα αυτού. και θέλουσιν είσθαι οι δύο εις σάρκα μίαν.

Ήσαν δε και οι δύο γυμνοί, ο Αδάμ

και η γυνή αυτού, και δεν ησχύνοντο".

(Γένεση α΄ 26, β΄ 15-25)

"Και εάν υπακούης επιμελώς εις την φωνήν Κυρίου του Θεού σου, διά να προσέχης να κάμνης πάσας τας εντολάς Αυτού, …θέλουσιν ελθεί επί σε πάσαι αι ευλογίαι αύται και θέλουσι σε ευρεί, εάν υπακούσης εις την φωνήν Κυρίου του Θεού σου. Ευλογημένος… ευλογημένος… ευλογημένος…"

(Δευτερονόμιο κη΄ 1-15)

"Εκείνο λοιπόν το οποίον ο Θεός συνέζευξεν,

άνθρωπος ας μη χωρίζη".

"Όστις χωρισθή την γυναίκα αυτού και νυμφευθή άλλην, πράττει μοιχείαν εις αυτήν. Και εάν γυνή χωρισθή τον άνδρα αυτής και συζευχθή με άλλον, μοιχεύεται."

(Μάρκος ι΄ 9, 11, 12).

Είναι πολλά και ποικίλα αυτά που μπορεί να πει ή να σκεφτεί κάποιος γύρω από το μεγάλο και σοβαρό θέμα του γάμου, της οικογένειας, της ένωσης δύο ανθρώπων για όλη τους τη ζωή. Είναι πολλές οι πλευρές να κοιτάξεις αυτό το θέμα, οι πτυχές του, οι προεκτάσεις του.

Ιδιαίτερα στις μέρες μας, που, όλοι συμφωνούμε, είναι μέρες δύσκολες, γεμάτες προβλήματα, απειλές και κινδύνους, οι απορίες μας θεριεύουν, γιγαντώνονται και αγγίζουν κάποτε κι αυτήν την απελπισία. Γιατί τα χαλάσματα, γιατί τα γκρεμισμένα σπίτια, γιατί τα δράματα και τα θύματα, γιατί η αβεβαιότητα και ο φόβος να κυριαρχούν όταν δύο άνθρωποι αποτολμούν να ενώσουν τις ζωές τους για να φτιάξουν μια οικογένεια ευτυχισμένη; Στις μέρες μας βρισκόμαστε μπροστά σε πανδημία, που δε γνωρίζει όρια και φραγμούς. Η διάλυση, το γκρέμισμα, τα δάκρυα εξαπλώνονται επιδημικά σε τρομακτικές διαστάσεις. Και όταν δύο νέοι άνθρωποι ενώνονται με στόχο τους την οικογένεια, με βαρκούλα τους τα ευτυχισμένα τους όνειρα, την ευωδιαστή τους αγάπη, οι γύρω αντιμετωπίζουν το γεγονός με επιφύλαξη, συγκρατημένα, με αμηχανία, με δυσπιστία ίσως: θα τα καταφέρουν, θα αντέξουν, θα μπορέσουν, το σκέφτηκαν καλά;…

Αν και όλα αυτά τα παραπάνω είναι πέρα για πέρα σωστά και πραγματικά, ίσως υπάρχει κάτι πιο σωστό, πιο ταιριαστό για τα παιδιά μας, αν θέλουμε πραγματικά να τα βοηθήσουμε. Είναι σίγουρα πιο χρήσιμο από τη μαυρίλα και το κατάντημα του γάμου όπως προσφέρεται στις μέρες μας και βέβαια είναι πιο αληθινό, είναι το μόνο αληθινό που μπορεί να σταθεί αγέρωχο και να ωφελήσει όσους το προκρίνουν και το ακολουθήσουν στη ζωή τους.

Είναι ο πρώτος γάμος που έγινε επάνω στη γη! Θα τον αποκαλούσα "γάμο-πρότυπο", όπως μας αναφέρεται με στοιχεία στην Αγία Γραφή, που είναι το βιβλίο της αλήθειας του Θεού. Έχει πραγματικά όμορφα και χρήσιμα μηνύματα η μελέτη αυτού του πρώτου γάμου, μηνύματα για εμάς και τα παιδιά μας, για την ώρα της χαράς της ένωσής τους, της χαράς της αγάπης τους. Ταυτόχρονα, σ' αυτόν τον πρώτο γάμο θα βρούμε άπλετο φως αλήθειας και εξήγησης. Θα βρούμε απαντήσεις και οδηγία για τα χαλάσματα στις μέρες μας, την αβεβαιότητα, το διασυρμό, τη διαστρέβλωση και την κακοποίηση του γάμου στην εποχή μας.

Ας δούμε, λοιπόν, αναλυτικά, βήμα-βήμα αυτόν τον "γάμο-πρότυπο", όπως μας αναφέρεται στις σελίδες της Αγίας Γραφής στο Βιβλίο της Γένεσης, κεφάλαιο β΄.

1. Τον πρώτο γάμο επάνω στη γη τον έκανε ο Ίδιος ο Θεός. Ο Θεός, που είναι ταυτόχρονα Δημιουργός, Πατέρας και Κύριος. Αυτή η αλήθεια έχει ιδιαίτερη σημασία και βαθιές προεκτάσεις. Όταν λέμε ότι τον έκανε ο Θεός, δεν εννοούμε ότι τον τέλεσε, όπως κάνουμε εμείς οι άνθρωποι, αλλά τον δημιούργησε από την αρχή, έπλασε τον έναν για τον άλλον, έφερε τον έναν δίπλα στον άλλον, τους ταίριαξε με σοφία και αγάπη δική Του και τους ένωσε, για να είναι πλήρεις και ευτυχισμένοι.

Αυτή η αλήθεια είναι πολύ σημαντική, γιατί αυτό το στοιχείο είναι που λείπει δραματικά στις μέρες μας και οι άνθρωποι υποφέρουν στα χαλάσματα, στις απειλές, στους φόβους. Θέλουν τα δώρα του Θεού, αλλά χωρίς τον Θεό! Θέλουν χαρά, σιγουριά, ειρήνη μεταξύ τους, μέσα τους, γύρω τους, ενότητα, έναν γάμο σταθερό που να αντέχει, να είναι πηγή χαράς, αλλά χωρίς τον Θεό της ειρήνης, της αγάπης, της ενότητας, της σταθερότητας. Δε θέλουν τη σοφία Του, ούτε την παρουσία Του ανάμεσά τους.

Το πρότυπο όμως της ευλογημένης ζωής στο γάμο είναι διαφορετικό και το χαρίζει ολόκληρο και ολοκληρωμένο ο Ίδιος ο Θεός:

Ο Κύριος έπλασε τον έναν για τον άλλον.

Ο Κύριος έφερε τον έναν δίπλα στον άλλον.

Ο Κύριος ταίριαξε τον έναν με τον άλλον.

Ο Κύριος ευλόγησε και τους δύο!

Περιεργάζονται οι άνθρωποι τα νεαρά ζευγάρια με απορία, ίσως αμηχανία, δυσπιστία: Θα αντέξουν, θα μείνουν, θα μπορέσουν; Αρκετοί απ' αυτούς είναι ίσως και τραυματίες στις καθημερινές μάχες, τις επιθέσεις, τις αποτυχίες.

Η απάντηση είναι μονάχα μία, ο Δημιουργός του γάμου τους είναι ο Κύριος του γάμου τους, ο Κύριος του σπιτιού τους, της ζωής τους, της καρδιάς τους! Όταν ο γάμος έχει πάρει αυτό το δρόμο και τον ακολουθεί πιστά, δεν υπάρχει ίχνος φόβου, αμηχανίας, κινδύνου.

Στη σκέψη πολλών ίσως ο Θεός είναι ταυτισμένος με τη θρησκεία, την εκκλησία, τα Χριστούγεννα, το Πάσχα, την Ιστορία, την Ελλάδα ίσως… Πριν απ' όλα και πάνω απ' όλα Θεός θα πει σοφία, σύνεση, αγάπη, οδηγία, φως, δύναμη, ειρήνη καρδιάς και σχέσεων. Αυτά προσφέρει ο Θεός στο γάμο όταν είναι Δημιουργός του και Κύριός του.

Θεός θα πει ζωή, νέα ζωή, αλλιώτικη ζωή, ευλογημένη, ευτυχισμένη, πραγματική ζωή!

2. Ο πρώτος γάμος που έγινε επάνω στη γη έγινε στον Παράδεισο. Ήταν αυτός ο γάμος κομμάτι του Παραδείσου. Ήταν ο ίδιος ο γάμος παράδεισος χαράς και ευτυχίας. Οι πρώτοι νιόπαντροι επάνω στη γη είχαν το σπίτι τους στον Παράδεισο του Κυρίου και τον Παράδεισο του Κυρίου σπίτι τους. Έτσι το σκέφτηκε ο Θεός και αυτό τους χάρισε. Από τότε μέχρι σήμερα ο Ίδιος ο Κύριος έτσι σκέφτεται για όλους τους ανθρώπους, για όλους τους γάμους, δεν άλλαξε. Όποιο γάμο κάνει ο Κύριος, όποιο σπιτικό ανοίγει ο Κύριος, αυτό χαρίζει, όπως και τότε, τον παράδεισο της αγάπης Του, της παρουσίας Του, της ευλογίας Του. Χαρίζει αγάπη, ένωση, ταύτιση, ομορφιά, χαρά, ευλογία, δύναμη, πρόοδο, σταθερότητα, καρπούς.

Παράδεισος είναι κάτι πολύ πιο πάνω από τα ποτάμια που κελαρύζουν και αηδόνια που κελαηδούν. Είναι η ζωντανή, καθημερινή παρουσία του Κυρίου στη ζωή μας, στην καρδιά μας, στη σκέψη μας, στις σχέσεις μας. Η αγάπη Του, η καθαρότητά Του, η σοφία Του, η πολύτιμη κυριότητά Του, η αγαθή Του καρδιά, το τέλειο θέλημά Του. Αυτά χαρίζει ο Κύριος σε όσους Του το ζητήσουν με μετάνοια, ταπείνωση και πίστη. Και δεν υπάρχει άλλος δρόμος να τα αποκτήσει και να τα απολαύσει ο άνθρωπος μόνος του, χωρίς τον Θεό.

Αυτό που βλέπουμε στις μέρες μας γύρω μας είναι ακριβώς το αντίθετο, γι' αυτό και η αποτυχία είναι τόσο μεγάλη. Προσπαθούν οι άνθρωποι να στήσουν τον παράδεισο του Θεού χωρίς τον Θεό, να απολαύσουν τον Παράδεισο του Θεού στις σχέσεις τους αλλά από άλλο δρόμο, μόνοι τους, χωρίς τη ζωντανή καθημερινή παρουσία του Κυρίου στην καρδιά τους.

Εντελώς λάθος δρόμος. Αγοράζουν, ξοδεύουν, επιδιώκουν πολλά λεφτά, πιο πολλά αγαθά, να έχουν, να είναι, να μπορούν να καμαρώνουν, να ξεχωρίζουν… Όλα αυτά είναι προσπάθειες για τον Παράδεισο του Θεού αλλά παράδεισος δεν είναι η ζωή τους, ούτε το σπίτι τους. Παράδεισος είναι μόνο η ζωντανή καθημερινή παρουσία του Κυρίου μέσα τους και ανάμεσά τους, το θέλημά Του, η οδηγία Του, η σοφία Του, η αγάπη Του!

3. Στον πρώτο γάμο επάνω στη γη τις αρχές, τους νόμους, τις κατευθύνσεις, τις προδιαγραφές τα έβαλε ο Ίδιος ο Θεός. Διαβάζουμε με απλότητα και σαφήνεια τα όσα ο Κύριος θεσμοθέτησε για να ισχύουν σε κάθε ένωση ευλογημένη και ευτυχισμένη:

"Αι γυναίκες, υποτάσσεσθε εις τους άνδρας σας ως εις τον Κύριον· διότι ο ανήρ είναι κεφαλή της γυναικός…

…ούτω και αι γυναίκες ας υποτάσσωνται εις τους άνδρας αυτών κατά πάντα.

-Οι άνδρες, αγαπάτε τας γυναίκας σας, καθώς και ο Χριστός ηγάπησε την εκκλησίαν… Ούτω χρεωστούσιν οι άνδρες να αγαπώσι τας εαυτών γυναίκας ως τα εαυτών σώματα…

-Διά τούτο θέλει αφήσει ο άνθρωπος τον πατέρα αυτού και την μητέρα, και θέλει προσκολληθή εις την γυναίκα αυτού, και θέλουσιν είσθαι οι δύο εις σάρκα μίαν…

-Πλην και εσείς οι καθ' ένα, έκαστος την εαυτού γυναίκα ούτως ας αγαπά ως εαυτόν· η δε γυνή ας σέβηται τον άνδρα."

(Εφεσίους ε΄ 22-33)

Η οικογένεια είναι υπόθεση για έναν και όχι για δύο. Ο άντρας και η γυναίκα γίνονται ένα, για να είναι ένα και να μείνουν ένα. Όσο είναι δύο, όταν θα είναι δύο, το σπίτι τους θα έχει πρόβλημα, η οικογένειά τους θα υποφέρει, η ενότητά τους θα απειλείται. Θα κάνουν το παν, ο καθένας με όλες του τις δυνάμεις θα κάνει το μέρος του για να είναι ένα, για να μείνουν ένα, για να μη χωράει τίποτα και κανένας ανάμεσά τους.

Και μια που μιλάμε με αριθμούς, κάτι πολύ χρήσιμο, που όμως δεν το λένε τα μαθηματικά: Το αντίθετο του ένα στο γάμο είναι το εγώ, το εμένα, το δικό μου, το για μένα, δηλαδή ο εγωισμός. Αυτός είναι και ο μεγαλύτερος εχθρός του νέου τους σπιτικού. Και από την αρρώστια, τη δυσκολία, τη δυστυχία, τον πόνο, την ανέχεια, τα χτυπήματα της ζωής, ο εγωισμός είναι η μεγαλύτερη απειλή της χαράς τους, της ένωσής τους, της αγάπης τους.

Διαβάζουμε στη Γένεση β΄ 25: "Ήσαν δε και οι δύο γυμνοί, ο Αδάμ και η γυνή αυτού, και δεν ησχύνοντο". Έχει τη σημασία του το σημείο αυτό και το βαθύτερο νόημά του. Γυμνός θα πει δεν έχω τίποτα να κρύψω! Γυμνός θα πει δεν μας χωρίζει τίποτα! Γυμνός θα πει δεν υπάρχει τίποτα και κανένας ανάμεσά μας! Γυμνοί θα πει ενωμένοι, ταυτισμένοι, απλοί.

Στις μέρες μας, από το δημιούργημα του Κυρίου, το αριστούργημα της σοφίας και της αγάπης Του που το έπλασε και μας το προσφέρει ο Ίδιος με τους νόμους και τις αρχές της ευλογημένης λειτουργίας του, οι άνθρωποι θέλουν να κρατήσουν ό,τι τους ευχαριστεί, ό,τι τους αρέσει:

"…εγώ θέλω ένα παιδί, εγώ θέλω συντροφιά…, εγώ θέλω μία οικονομική πράξη, πόσα βάζεις, πόσα βάζω, εγώ θέλω εξασφάλιση όταν αρρωστήσω, όταν γεράσω…"

Αυτό το κατασκεύασμα δεν το έπλασε ο Θεός, δεν έχει καμία σχέση μ' αυτό, ούτε το αναγνωρίζει, ότι μπορεί να κάνει κάτι μ' αυτό. Του είναι ξένο. Οι νόμοι και οι αρχές λειτουργίας του σοφού Θεού-Δημιουργού είναι κρυστάλλινα, καθαρά, απλά στην εφαρμογή τους και θησαυρός ανταπόδοσης όταν τα δεχτούμε και τα ζήσουμε.

Όσο κι αν προσπάθησαν οι άνθρωποι, όσα κι αν επινόησαν, δεν κατάφεραν να ανακαλύψουν τίποτα καλύτερο, τίποτα υψηλότερο, σοφότερο, αποδοτικότερο, ομορφότερο για να υποκαταστήσουν, να αντικαταστήσουν ή έστω να βελτιώσουν τις αρχές και τους νόμους της αρμονίας, της ομορφιάς, της ένωσης, της ευτυχίας, της αγάπης, της ισορροπίας, της σταθερότητας που ο Κύριος δημιούργησε και χαρίζει στους ανθρώπους. Όσο κι αν προσπάθησαν οι άνθρωποι, όσο κι αν πειραματίστηκαν, δεν έφτιαξαν τίποτα σωστότερο, καλύτερο, σταθερότερο από το γάμο, όπως τον δημιούργησε η αγάπη και η σοφία του Θεού. Αντίθετα, οι ανθρώπινες επεμβάσεις έκαναν και κάνουν ζημιές, συχνά ανεπανόρθωτες.

4. Υπάρχει ένα ακόμα σημείο. Ίσως το σοβαρότερο όλων. Στους γάμους όλοι συνηθίζουν και κάνουν δώρα. Εκεί στον πρώτο γάμο που έκανε ο Ίδιος ο Θεός επάνω στη γη, τους χάρισε ένα πολύτιμο δώρο! Τέτοιο δώρο δεν μπόρεσε και δε θα μπορέσει ποτέ να χαρίσει άνθρωπος σε άνθρωπο. Δώρο πολύτιμο, πανάκριβο, μονάκριβο και ασύλληπτο σε αξία. Τους χάρισε τον Ιησού Χριστό, το παιδί Του, Σωτήρα, Λυτρωτή και Κύριο!

Διαβάζουμε στη Γένεση γ΄ 15 "και το σπέρμα της γυναικός θέλει σου συντρίψει την κεφαλήν…"

Ξεκίνησαν όλα τόσο όμορφα στον Παράδεισο του Θεού, τόσο ζηλευτά και φωτεινά. Κάποια στιγμή άνοιξε η πόρτα και μπήκε μέσα τους και ανάμεσά τους το ξένο, το δηλητήριο, η αμαρτία. Επαναστάτησαν και οι δυο τους, ο καθένας με τον τρόπο του, με εγωισμό, εναντίον του Θεού Δημιουργού τους. Τους χάρισε με αγάπη γεμάτη συγχώρηση, μακροθυμία και καλοσύνη τον Ιησού Χριστό, το παιδί Του, ήρθε στη γη μας, έζησε άγια για εμάς, σταυρώθηκε και πέθανε για τις αμαρτίες μας, αναστήθηκε με δόξα για τη δικαίωσή μας και μας προσφέρει τη δύναμη της λύτρωσης από το δηλητήριο της αμαρτίας που αιχμαλωτίζει, υποδουλώνει και σκοτώνει αιώνια.

Αυτή η αμαρτία είναι που δηλητηριάζει τις σχέσεις των ανθρώπων μεταξύ τους και με τον Θεό. Η αμαρτία είναι η μεγάλη απειλή που διαβρώνει τις σκέψεις, τις καρδιές, τις σχέσεις των ανθρώπων, καταστρέφει τα σπίτια τους, τις οικογένειές τους, τα παιδιά τους, την ψυχή τους αιώνια.

Δεν είναι θρησκεία ο Ιησούς Χριστός, δεν είναι για τους θρησκευόμενους, δεν είναι για τις εκκλησίες, όπως νομίζουμε. Είναι το δώρο που είχαμε μεγαλύτερη ανάγκη απ' όλα εμείς οι άνθρωποι στη γη. Ένα ζωντανό λυτρωτή, ελευθερωτή, σωτήρα που να αλλάζει τον άνθρωπο, να τον αναγεννά, να τον μεταμορφώνει. Αυτός είναι ο Ιησούς Χριστός όταν έρθει διά της πίστεως μέσα μας και κατοικήσει στις καρδιές μας και γίνει Κύριός μας και Θεός μας, όπως αναφώνησε ο Θωμάς. Αυτός είναι η μόνη δύναμη μέσα μας, που αλλάζει τη ζωή του ανθρώπου, που τον μεταμορφώνει. Αυτός είναι η μοναδική εγγύηση που μπορεί να κρατήσει τα παιδιά μας, τις οικογένειές μας, τα σπίτια μας, ενωμένα, αγαπημένα, ευλογημένα, με δύναμη και νίκη στη ζωή τους. Αυτό το Πρόσωπο, αυτό το δώρο, αυτή η δύναμη της καινούριας, της αλλιώτικης ζωής είναι η μεγάλη ελπίδα και χαρά, το μόνο στήριγμα των γονιών που βλέπουν τα παιδιά τους να ενώνουν τις ζωές τους με το γάμο.

Όπου υπάρχει αυτή η ελπίδα, ο γάμος είναι πηγή χαράς και βεβαιότητας, γιατί είναι στα χέρια του Θεού στηριγμένος. Τα παιδιά πρώτα μόνα τους ξεχωριστά το καθένα θα καλέσουν τον Ιησού Χριστό με μετάνοια, ταπείνωση και πίστη να γίνει Κύριός τους και Θεός τους και μετά ενωμένοι στην παρουσία του Κυρίου με σεβασμό, με αγάπη και πίστη στους νόμους, στις αρχές, στις κατευθύνσεις, στην οδηγία του Κυρίου θα ζήσουν χαρούμενοι, ενωμένοι, ταιριασμένοι, ευλογημένοι, όπως τους έφτιαξε ο Κύριος τον έναν για τον άλλον, όπως τους έφερε τον έναν δίπλα στον άλλον για να τους ευλογήσει πλούσια και σ' αυτή τη ζωή, αλλά και αιώνια στη Βασιλεία Του, στον Ουρανό Του, στη δόξα Του.

Αυτή είναι και η ευχή και η προσδοκία όλων μας για τους νέους μας, για τα παιδιά μας, για τα σπιτικά τους στις δύσκολες μέρες που βρισκόμαστε.

Και κάτι πολύ πρακτικό και καθημερινό. Όλοι γνωρίζουμε τη σημασία τη μεγάλη που έχουν τα θεμέλια σε μια οικοδομή. Τα θεμέλια δεν τα βλέπει κανείς, αλλά βλέπεις το σπίτι, το οικοδόμημα να ανεβαίνει, να προοδεύει, να στέκει, να αντέχει. Όλοι το καταλαβαίνουν ότι έχει σωστά και γερά θεμέλια, που πάνω τους βασίζεται.

Υπάρχουν δύο ειδών θεμέλια, και αυτό είναι κάτι που δεν το διδάσκουν στο Πολυτεχνείο, το βρίσκουμε όμως στην Αγία Γραφή, που είναι το βιβλίο του Θεού, στο Ματθαίος ζ΄ 24-27. Το ένα είδος έχει το όνομα "ακούει και κάμνει". Το δεύτερο είδος θεμέλια έχει το όνομα "ακούει και δεν κάμνει". Το πρώτο σημαίνει ότι οι άνθρωποι σ' αυτό το σπίτι ακούνε τη φωνή, την οδηγία του Κυρίου και υπακούνε, συμμορφώνονται, εκτελούν αυτά που τους λέει ο Κύριος. Αυτό το χτίσιμο είναι χτίσιμο στην πέτρα, ακλόνητο, βέβαιο, ευλογημένο. Το άλλο θεμέλιο, που ακούει τη φωνή του Κυρίου αλλά δεν το εκτελεί, ή κάνει το δικό του, ακούει αλλά δεν υπακούει. Αυτό το χτίσιμο είναι καταδικασμένο να πέσει, είναι χτίσιμο στην άμμο. Ας μην το λησμονήσουμε ποτέ ότι θα έρθει η βροχή, θα φυσήξουν δυνατοί άνεμοι, θα φουσκώσουν τα ποτάμια και θα γίνουν απειλητικά, θα χτυπήσουν το σπιτικό όχι μία αλλά πολλές φορές, η διαφορά όμως βρίσκεται στα θεμέλια, στο χτίσιμο.

Ακούει τη φωνή του Θεού και κάνει το θέλημά Του. Μην το φοβάσαι, είναι θεμελιωμένο γερά στην πέτρα, ανήκει στον Θεό, δεν το πειράζει κανείς. Θα μείνει, θα αντέξει, θα αυξηθεί, θα είναι ευλογημένο. Είναι το καλύτερο, είναι το μόνο θεμέλιο.

Δεν υπάρχει ίσως πιο όμορφο και δυνατό σημείο να συναντιέται το ζευγάρι, να στηρίζεται σ' αυτό και να ζει μ' αυτό, από την πρόταση που κάνει ο Ίδιος ο Θεός στον άνθρωπο, και είναι σίγουρα η πιο σωστή και δοκιμασμένη, αιώνες πολλούς πριν:

"Η αγάπη μακροθυμεί, αγαθοποιεί· η αγάπη δεν φθονεί· η αγάπη δεν αυθαδιάζει, δεν επαίρεται, δεν ασχημονεί, δεν ζητεί τα εαυτής, δεν παροξύνεται, δεν διαλογίζεται το κακόν. δεν χαίρει εις την αδικίαν, συγχαίρει δε εις την αλήθειαν. Πάντα ανέχεται, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει".

(Α΄ Κορινθίους ιγ΄ 4-7)

Ο δρόμος της αγάπης, ο τρόπος της αγάπης είναι ο πιο σίγουρος, ο πιο ασφαλής, ο καλύτερος δρόμος για να ζήσει ευτυχισμένα ένας γάμος, γιατί είναι ο δρόμος του Θεού!

Πνευματικά