Ο Γιάννης και η Μόνικα
(Το απάγγειλε η
ποιήτρια στην τελετή του γάμου τους
στις 20 Νοεμβρίου
2004)
Να 'ναι ευλογημένη η ώρα
που ήρθε ο Χριστός στη
γη,
φώλιασε μες στην καρδιά
μας
και γευτήκαμε στοργή,
μας αγκάλιασαν αδέλφια
στην αυλή της εκκλησιάς
μ' έναν ύμνο λευτεριάς.
Και λυτρώθηκε η ψυχή
μας.
Είμαστε όλοι καλεσμένοι
στην αδελφική χαρά.
Είναι δυνατόν απόψε
να 'ναι ο Ιησούς μακριά;
Υψηλός προσκεκλημένος
στέκεται ανάμεσά μας
-Μέγας, ο Αρχιερέας-
να ευλογήσει τα παιδιά
μας.
Ο Γιάννης και η Μόνικα
-του Ιησού καμάρι-
ακολουθούν χειροπιαστά
έχουν τον Κύριο μπροστά
κι όλοι εμείς στην
εκκλησιά
θαυμάζουμε τη χάρη,
πώς στεφανώνει ο Θεός
τα νιάτα, τα πιστά.
Από μικρά γευτήκατε
τη γλύκα της αλήθειας,
σας σκέπαζε η
"Νεφέλη" Του
στης προσευχής το
δειλινό,
στο στοργικό της
φαμελιάς
τ' απάνεμο λιμάνι
το Πνεύμα Του σας
μέστωσε,
σας φύλαξε απ' την
πλάνη.
Υποκλίσου, Μόνικά μου
και συ Γιάννη κλίνε γόνυ
στον Ιησού τον Ναζωραίο
που απόψε σας ενώνει,
γιατί είσαστε δικά Του,
λυτρωμένα Του παιδιά,
Του ανήκετε για πάντα
με το νου και την
καρδιά.
Είναι τιμή για όλους μας
κοντά σας να βρεθούμε
τούτες τις ώρες της
χαράς
μαζί σας να χαρούμε
και την ευχή μας εκ
καρδιάς
στο νιόπαντρο ζευγάρι
"Ζωή αγίας
προσφοράς
μες στου Χριστού τη
Χάρη".
Μην ανησυχείτε αδέλφια,
δεν τελειώνει το κρασί,
οι υδρίες είν' γεμάτες
και ακόμη προσκαλεί
μέχρι που να ξαναρθεί
όπου να 'ναι και η Νύμφη
μ' ανοιχτή την αγκαλιά
της
θα δεχτεί το Βασιλιά
της.
Είμαστε όλοι καλεσμένοι
στις χαρές του Βασιλιά,
ετοιμάσατε τα δώρα;
τη γαμήλια φορεσιά;
Είναι λαμπερή η φλόγα
στο λυχνάρι της ψυχής;
Εάν όχι, αδελφέ μου,
ετοιμάσου, μην αργείς.
Ναι, χαιρόμαστε τη νύφη
και τον νεαρό γαμπρό.
Τι χαρά, τι μεγαλείο
να βρεθείς στον ουρανό,
μες σ' αγγέλων χορωδία,
μες σ' αγίων ιαχή!…
Θ' αγκαλιάσουμε Εκείνον!
Ω! τι δόξα, τι τιμή!
ΕΦΗ ΑΪΒΑΖΙΔΟΥ