Ζητείται φθηνότερος Χριστός !
Θα σας έχει συμβεί. Ψάχνουμε στα
μαγαζιά κάτι συγκεκριμένο που το χρειαζόμαστε, το έχουμε στο μυαλό μας. Επιμένουμε,
ρωτάμε, ερευνάμε. Και ξαφνικά το βρίσκουμε σε μια βιτρίνα μπροστά μας. Αμέσως
μπαίνουμε χαρούμενοι στο μαγαζί. Βρήκα επιτέλους αυτό που ήθελα, σκεφτόμαστε με
χαρά και πλησιάζουμε τον υπάλληλο. Είναι όντως ακριβώς αυτό που ζητούμε και
τώρα το έχουμε μπροστά μας. Μένει ακόμα ένα βήμα, η τιμή του, για να το
αποκτήσουμε.
Εκεί ακριβώς είναι που χαλάνε όλα. Δεν μας άρεσε η
τιμή που ακούσαμε. Το ξανακοιτάμε. Πισωπατάμε. Δεν
θέλουμε να ξοδέψουμε τόσα χρήματα... και το αφήνουμε. Με μια πρόχειρη
δικαιολογία το αφήνουμε ευγενικά, βγαίνουμε έξω στο δρόμο και ξαναψάχνουμε για
κάτι φθηνότερο!
Γνωστή η σκηνή σε όλους μας. Τη ζήσαμε ή την
παρακολουθήσαμε σε άλλους. Τη θεωρούμε φυσιολογική αντίδραση σύμφωνα με τους
νόμους της αγοράς. Το θέμα μας όμως το σοβαρό δεν είναι το τι συμβαίνει στην
αγορά, αλλά το τι υπάρχει στην καρδιά μας, στη ζωή μας και τι γίνεται με τη
σχέση μας με τον Ιησού Χριστό.
Είναι πολύ πικρό, αλλά κάτι ανάλογο συναντάμε και για
το Πρόσωπο του Ιησού Χριστού στις μέρες μας και μάλιστα με αυξανόμενο ρυθμό και
ένταση. Ζητείται φθηνότερος Χριστός! Δηλαδή βρήκαμε τον Ιησού Χριστό που
θέλαμε, που χρειαζόμαστε, που διψούσε η ψυχή μας γι’ Αυτόν. Και μάλιστα μπορεί
να ψάξαμε πολύ, να ρωτήσαμε, να ερευνήσαμε. Και ήμασταν ευτυχισμένοι που Τον
συναντήσαμε, και θέλαμε να Τον ακολουθήσουμε και να μας ανήκει, να Του
ανήκουμε. Έτσι έγινε στην αρχή τουλάχιστον, στο ξεκίνημά μας με τον Ιησού
Χριστό.
Κάποια στιγμή όμως μάθαμε και για το κόστος. Δεν μας
το είχαν πει αυτό –μεγάλο έγκλημα αλήθεια– ή δεν το είχαμε προσέξει, δεν το
λάβαμε υπόψη μας.
Όμως ήρθε η ώρα να το αντιμετωπίσουμε, όπως θα ’ρθει
για όλους τους ανθρώπους αργά ή γρήγορα. Τι μάθαμε για το κόστος;
• «Όστις θέλει
να έλθη οπίσω Μου, ας απαρνηθή
εαυτόν, και ας σηκώση τον σταυρόν αυτού, και ας Με ακολουθή». (Μάρκος η΄ 34)
• «Δεν θέλει
εισέλθει εις την Βασιλείαν των Ουρανών πας ο λέγων
προς Εμέ, Κύριε, Κύριε. αλλ’ ο πράττων το
θέλημα του Πατρός Μου του εν τοις ουρανοίς». (Ματθαίος ζ΄ 21)
• «Επειδή
στενή είναι η πύλη, και τεθλιμμένη η οδός η φέρουσα εις την ζωήν,
και ολίγοι είναι οι ευρίσκοντες αυτήν». (Ματθαίος ζ΄ 14)
• «Διότι
όντινα αγαπά Κύριος, παιδεύει. και
μαστιγώνει πάντα υιόν τον οποίον παραδέχεται». (Εβραίους ιβ΄ 6)
• Και απέθανεν υπέρ πάντων, διά να μη ζώσι πλέον δι’ εαυτούς οι ζώντες, αλλά διά
τον αποθανόντα και αναστάντα
υπέρ αυτών». (Β΄ Κορινθίους
ε΄ 15)
• «Μετά του
Χριστού συνεσταυρώθην, ζω δε ουχί πλέον εγώ, αλλ’ ο
Χριστός ζει εν εμοί». (Γαλάτας
β΄ 20)
Ζητείται φθηνότερος Χριστός! Να είναι Σωτήρας, να
συγχωρεί αμαρτίες, να δέχεται αμαρτωλούς, να αγαπάει, να βοηθάει, να ευλογεί,
να εξασφαλίζει την αιώνια ζωή… αλλά όχι με τόσες απαιτήσεις, ούτε με τέτοιο
κόστος.
Ούτε να απαρνηθούμε τον εαυτό
μας έχουμε διάθεση, ούτε να Τον βάλουμε με αγάπη και πίστη Πρώτο και Μόνο στην
καρδιά μας και στη ζωή μας πάνω απ’ όλους και όλα, ούτε να θυσιάσουμε τις
αγάπες μας, τις επιθυμίες μας, τα σχέδιά μας, τα όνειρά μας για χάρη Του.
Θέλουμε το Χριστό, θέλουμε και τον κόσμο. Θέλουμε την άγια ζωή, αλλά δεν
καταδικάζουμε την αμαρτία. Θέλουμε τον Ουρανό, αλλά δεν αντέχουμε το άγιο Αίμα,
το Σταυρό, τη συναναστημένη ζωή. Επομένως ψάχνουμε…
Και δυστυχώς για εμάς, όποιος ψάχνει, βρίσκει. Και
βρίσκει ακριβώς αυτό που ζητάει. Φθηνότερος; Φθηνότερος Χριστός! Ζητάει
λιγότερα, δέχεται ευκολότερα, συγχωρεί απεριόριστα, ανέχεται αδιαμαρτύρητα,
δέχεται και το χλιαρό και το κοσμικό και το γκριζωπό και το χαλαρό και το
συμβιβασμένο. Δέχεται τη μοιρασμένη καρδιά, δέχεται να κάνει «τα στραβά μάτια»
όποτε Του το λέμε εμείς, δέχεται να συγκατοικήσει στην ίδια καρδιά με την ακαταδίκαστη αμαρτία, με τα είδωλά μας, την αγάπη μας για
τον κόσμο.
Υπάρχει κάτι πολύ σημαντικό εδώ. Αυτό το πρόσωπο το
βρίσκουμε και αυτή την κατάσταση την αγκαλιάζουμε με πίστη, αλλά δεν είναι ο
Ιησούς Χριστός ο αληθινός, της Καινής Διαθήκης. Εμείς λέμε ότι είναι ο ίδιος, αλλά
πιστεύουμε λάθος. Κάποιος μας εξαπάτησε και μας αποπλάνησε. Αυτός ο Χριστός που
ψάχνουμε δεν υπάρχει, παρά μόνο στην πλανημένη μας και πονηρή καρδιά. Και το
χειρότερο είναι ότι θα περάσουμε όλη μας τη ζωή νομίζοντας ότι τα καταφέραμε,
ότι βρήκαμε ένα Χριστό στα μέτρα μας. Όχι μόνο θα είμαστε χαρούμενοι που τα
καταφέραμε, αλλά θα καλούμε κι άλλους σ’
αυτόν το Χριστό, τον εύκολο, τον χωρίς κόστος, τον «φθηνότερο στην αγορά»… Θα
φτιάξουμε και εκκλησίες αυτού του
Χριστού, που θα κηρύττεται και θα προσφέρεται αυτός ο Χριστός, ο
«Χριστός-ευκαιρία». Και ο κόσμος θα έρχεται και θα πολλαπλασιάζεται, όχι γιατί
θέλουν τον γνήσιο και αληθινό Χριστό της Καινής Διαθήκης και του Ουρανού, αλλά
αυτόν συγκεκριμένα τον Ιησού που δέχεται, που ανέχεται, που χωράνε σ’ αυτόν
όλα, που δε ζητάει, δε διαμαρτύρεται, μόνο συγχωρεί, ευλογεί και βοηθάει.
Έτσι έχουν τα πράγματα στις μέρες μας:
«δεν θέλουσιν υποφέρει την υγιαίνουσαν
διδασκαλίαν. αλλά θέλουσιν επισωρεύσει εις εαυτούς διδασκάλους κατά τας ιδίας αυτών επιθυμίας, γαργαλιζόμενοι
την ακοήν. και από
μεν της αληθείας θέλουσιν αποστρέψει την ακοήν αυτών, εις δε τους μύθους θέλουσιν
εκτραπή». (Β΄ Τιμόθεον
δ΄ 3,4)
Αυτό είναι το δόγμα των ημερών μας. «Ένας Χριστός που
να με δέχεται όπως είμαι. Δε θέλω ν’ αλλάξω, δε θέλω όμως και να πάω στην
κόλαση άμα πεθάνω. Να ζήσω εδώ κάτω τις επιθυμίες μου και εκεί επάνω να τα
καταφέρω να μπω στον Ουρανό, στο Βασίλειο της δόξας του Ουρανού».
Σαν συλλογισμός ακούγεται
λογικός και ισορροπημένος με τα ανθρώπινα μέτρα. Υπάρχει όμως ένα πολύ σοβαρό και
αξεπέραστο πρόβλημα. Είναι το αίμα. Το αίμα του Ιησού Χριστού. Πολύ σοβαρή
υπόθεση. Αν δεν είχε χυθεί το αίμα Του στο σκληρό Σταυρό του Γολγοθά, αν είχαμε
συγχωρηθεί και αποκατασταθεί με άλλο τρόπο, άλλο μέσο, θα ήταν όλο πιο εύκολα.
Το αίμα όμως, η ατίμωση, η άδικη μεταχείριση, ο εξευτελισμός, η προδοσία, το
πούλημα, ο θάνατος δεν είναι εύκολη και απλή υπόθεση, ώστε να ψάχνουμε για
καλύτερη τιμή.
Εκείνη την ημέρα, μπροστά στο
δοξασμένο θρόνο Του, ένα πράγμα θα μας ζητηθεί, από ένα στοιχείο θα κριθεί ολόκληρη
η ζωή μας. Το Αίμα του Ιησού Χριστού! Τι θέση πήραμε στην καρδιά μας, τι
επίδραση είχε στη ζωή μας, πώς το αντιμετωπίσαμε, τι σημαίνει για μας ο θάνατος
και η ανάσταση του Ιησού Χριστού. Εκείνος έκανε το παν για να μας αποσπάσει από
τα νύχια της αμαρτίας και του θανάτου του σατανά. Έδωσε το άγιο αίμα Του, έβαλε
την ψυχή Του. (Ιωάννης ι΄ 11) Εμείς; Ψάχναμε για καλύτερη τιμή, για χαμηλότερο κόστος, για το πώς να
θυσιάσουμε λιγότερα από το βρώμικο κόσμο της αδικίας; Θα μπορέσουμε να σταθούμε
μπροστά στον άγιο θρόνο Του, με τέτοια πίστη και τέτοια καρδιά;
Υπάρχει και κάτι ακόμα. Φθηνότερος μπορεί να είναι.
Λυτρωτής δεν είναι! Ούτε Σωτήρας, ούτε Κύριος, ούτε Βασιλιάς. Στον Ουρανό θα
συναντήσουμε και θα δούμε πρόσωπο με πρόσωπο τον αληθινό Κύριο της Καινής Διαθήκης,
γεμάτο δόξα και μεγαλείο. Τα «παζάρια» θα καταργηθούν μπροστά στον άγιο θρόνο
της δόξας του Αναστημένου Γιου του Θεού. Τι θα Του πούμε; Τι θα ισχυριστούμε;
Ότι ψάχναμε για το φθηνότερο; Ότι διαθέσαμε την πολύτιμη ζωή που μας χάρισε ο
Θεός για να φτιάξουμε ένα φθηνό Χριστό και να Τον πιστέψουμε; Και πιστεύουμε
ότι με τέτοια καρδιά θα έχουμε θέση στον Ουρανό Του, στη δόξα Του, δίπλα στο
Αίμα, την Ανάσταση, το Βασιλιά; Δύσκολο φαίνεται.