Ο Ιησούς Χριστός έρχεται και τα σημεία το δείχνουν!...

«Αποκάλυψις Ιησού Χριστού, την οποίαν έδωκεν εις Αυτόν ο Θεός, διά να δείξη εις τους δούλους Αυτού όσα πρέπει να γίνωσι ταχέως. και εφανέρωσεν αυτά αποστείλας διά του αγγέλου Αυτού εις τον δούλον Αυτού Ιωάννην. όστις εμαρτύρησε τον λόγον του Θεού, και την μαρτυρίαν του Ιησού Χριστού, και όσα είδε. Μακάριος ο αναγινώσκων, και οι ακούοντες τους λόγους της προφητείας, και φυλάττοντες τα γεγραμμένα εν αυτή. διότι ο καιρός είναι πλησίον... Ιδού, έρχεται μετά των νεφελών, και θέλει ιδεί Αυτόν πας οφθαλμός, και εκείνοι οίτινες εξεκέντησαν Αυτόν. και θέλουσι θρηνήσει επ’Αυτόν πάσαι αι φυλαί της γης. ναι, αμήν. Εγώ είμαι το Α και το Ω, αρχή και τέλος, λέγει ο Κύριος, ο Ων και ο Ην και ο Ερχόμενος, ο Παντοκράτωρ».

(Αποκάλυψη Ιωάννου α΄ 1-8)

α. Το βιβλίο του δεύτερου ερχομού τού Κυρίου

Το τελευταίο κεφάλαιο του Βιβλίου του Θεού, της Αγίας Γραφής, είναι το βιβλίο της Αποκάλυψης.

Όταν διαβάζει κανείς ένα ενδιαφέρον βιβλίο, ποτέ δεν το σταματάει στο τελευταίο κεφάλαιο και λέει «μέχρι εδώ, δε μ’ ενδιαφέρει, κατάλαβα». Στα ανθρώπινα βιβλία, το τελευταίο κεφάλαιο είναι η κατακλείδα όλων όσων ήθελε το βιβλίο να πει.

Το βιβλίο του Θεού, η Αγία Γραφή, δεν θα ήταν ολοκλη-ρωμένη χωρίς το βιβλίο της Αποκάλυψης του Ιωάννου.

Το βιβλίο αυτό έγινε αντικείμενο κακοποίησης από τους εχθρούς του Θεού. Αλλά και από ανθρώπους που βρίσκονται ανάμεσα στους χριστιανούς, οι οποίοι με ευφάνταστα σενάρια έφτασαν στο σημείο να εμπορευματοποιήσουν τις αλήθειες του Λόγου του Θεού.

Κάποιος πριν μερικά χρόνια έγραψε ένα βιβλίο, το οποίο έγινε και μπεστ σέλερ, με τίτλο «88 λόγοι για τους οποίους ο ερχομός του Κυρίου θα γίνει το 1988».

Καταλαβαίνετε την απάτη. Καταλαβαίνετε ότι οι εμπαίκτες βρήκαν αφορμή να χλευάσουν τον Λόγο του Θεού. Στη χώρα μας τη «Χριστιανική» είχε γίνει μια τηλεοπτική δίκη για το βιβλίο της Αποκάλυψης. Κράτησε αρκετές εβδομάδες στην τηλεόραση. Στήθηκε δικαστήριο με πρόεδρο –φοβερό– τον πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων. Με τους υποστηρικτές και τους ενάντιους. Άλλο ένα δείγμα ασέβειας.

Κάποιοι πήγαν στο άλλο άκρο. Είπαν εφ’ όσον είναι τόσο δυσνόητα τα πράγματα και ο καθένας μπορεί να πει ό,τι θέλει, άρα «ο Κύριος έρχεται αλλά τα σημεία δεν το δείχνουν». Εκεί κατέληξαν χωρίς φως, χωρίς σοφία, χωρίς τη σύνεση που δίνει ο Θεός.

Όμως στο 3ο εδάφιο διαβάζουμε: «Μακάριος ο αναγινώ-σκων και οι ακούοντες τους λόγους της προφητείας και φυλάττοντες τα γεγραμμένα εν αυτή». Την εποχή εκείνη μάλιστα δεν είχαν την ευλογία αυτή, να έχει ο καθένας την ατομική του Αγία Γραφή. Υπήρχαν ελάχιστα χειρόγραφα και κάποιος που διάβαζε τα λόγια του Θεού καθώς και αυτοί που τα άκουγαν γύρω ήταν ευτυχισμένοι –μακάριοι. Και όχι μόνο αυτοί που άκουγαν την προφητεία, αλλά και αυτοί που τηρούσαν τα γραμμένα μέσα σ’ αυτήν.

Το βιβλίο της Αποκάλυψης δεν είναι μια καταγραφή γεγονότων που θα γίνουν στο μέλλον, αλλά είναι και ένας κανόνας ζωής, είναι η ζωή η συγκεκριμένη των πιστών του Χριστού που περιμένουν τον Κύριό τους για να ζήσουν μαζί Του αιώνια.

«Μακάριοι οι ακούοντες και φυλάττοντες τα γεγραμμένα εν τη προφητεία ταύτη. Διότι ο καιρός είναι εγγύς».

β. Χίλια έτη και μία ημέρα

Δεν είναι μόνον ο Ιωάννης που αναφέρει ότι ο Κύριος είναι πλησίον. Και ο απ. Παύλος σε πολλές περιπτώσεις σε πολλά σημεία το αναφέρει.

Στην επιστολή προς Φιλιππησίους δ΄5 διαβάζουμε: «Η επιείκειά σας ας γίνη γνωστή εις πάντας τους ανθρώπους . ο Κύριος είναι πλησίον».

Το ίδιο στην επιστολή Ιακώβου ε΄ 8-9: «Μακροθυμήσατε και σεις, στηρίξατε τας καρδίας σας . διότι η παρουσία του Κυρίου επλησίασε. Μη στενάζετε κατ’ αλλήλων, αδελφοί, διά να μη κατακριθήτε . ιδού, ο κριτής ίσταται έμπροσθεν των θυρών».

Οι συγγραφείς της Αγίας Γραφής έβλεπαν και ένιωθαν και αισθάνονταν ότι ο Κύριος είναι πλησίον, «επί την θύραν».

Όμως πέρασαν 2000 χρόνια και ο Κύριος δεν ήρθε ξανά στη Γη. Ο Λόγος του Θεού το προλέγει ότι στους έσχατους καιρούς θα έρθουν εμπαίκτες που θα λένε: «Πού είναι η υπόσχεση της παρουσίας του Θεού; Τόσα χρόνια, τόσοι αιώνες από την ημέρα που οι πατέρες εκοιμήθηκαν, όλα παραμένουν τα ίδια».

Αλλά ο χρόνος όπως τον βλέπει ο Θεός δεν είναι όπως τον βλέπουν οι άνθρωποι.

Το ρολόι του Θεού μετράει διαφορετικά το χρόνο. Ο Απόστολος Πέτρος στη Β΄ επιστολή του γ΄ 8 μας λέει: «Παρά Κυρίω χίλια έτη είναι σαν μια ημέρα» και όσοι γνωρίζουν λιγάκι τα θέματα της σύγχρονης Φυσικής, ξέρουν πολύ καλά πόσο σχετικός είναι ο χρόνος, πώς διαστέλλεται, πώς συστέλλεται. Και μάλιστα αν φανταστούμε πως η ιστορία του σύμπαντος είναι μια γραμμή, που ξεκινάει από τον ένα τοίχο και μπαίνει στον άλλο, τότε η ιστορία του ανθρώπου έχει ένα εύρος σχεδόν ένα χιλιοστό σ’ αυτή τη γραμμή.

Τι είναι λοιπόν η ιστορία του ανθρώπου μέσα στην υπεριστορία του Θεού;

Χίλια έτη ανθρώπινα είναι μια ημέρα για τον Θεό!

Μάλιστα οι προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης έβλεπαν την πρώτη και τη δεύτερη έλευση του Κυρίου σαν ένα γεγονός που δεν χωριζόταν χρονικά πολύ. Είναι το ίδιο φαινόμενο που παρατηρούμε αν κοιτάξουμε από μακριά τις βουνοκορφές. Τα βουνά που βρίσκονται μακριά μας φαίνονται ότι είναι στο ίδιο επίπεδο με τα κοντινά, ενώ μπορεί να τα χωρίζουν πολλά χιλιόμετρα. Είναι το ίδιο φαινόμενο που οι αστρονόμοι παρατηρούν με τα τηλεσκόπια. Οι μακρινοί γαλαξίες φαίνονται περίπου στην ίδια απόσταση, ενώ τους χωρίζουν αρκετά έτη φωτός! Διαβάζουμε στον Ησαΐα θ΄ 6 για την πρώτη έλευση του Κυρίου. «Διότι παιδίον εγεννήθη εις ημάς, υιός εδόθη εις ημάς. και η εξουσία θέλει είσθαι επί τον ώμον Αυτού. και το όνομα Αυτού θέλει καλεσθή Θαυμαστός, Σύμβουλος, Θεός ισχυρός, Πατήρ του μέλλοντος αιώνος, Άρχων ειρήνης». Εδώ μιλάει για την πρώτη έλευση του Κυρίου στη ζωή της ταπείνωσής Του. Συνεχίζοντας λέει: «Εις την αύξησιν της εξουσίας Αυτού και της ειρήνης δεν θέλει είσθαι τέλος, επί τον θρόνον του Δαβίδ, και επί την βασιλείαν Αυτού, διά να διατάξη αυτήν, και να στερεώση αυτήν, εν κρίσει και δικαιοσύνη, από του νυν και έως αιώνος».

Μάλιστα είναι «ο ζήλος του Κυρίου των δυνάμεων» που «θέλει εκτελέσει τούτο». Εδώ βλέπουμε την δεύτερη έλευση. Είναι τόσο ενωμένες η πρώτη με τη δεύτερη. Η δεύτερη άρρηκτα δεμένη με την πρώτη. Είναι οι δυο όψεις, θα λέγαμε, του ιδίου νομίσματος.

Στον Ησαΐα ξα΄ 1 διαβάζουμε: «Πνεύμα Κυρίου του Θεού είναι επ’ Εμέ. διότι ο Κύριος Με έχρισε διά να ευαγγελίζωμαι εις τους πτωχούς. Με απέστειλε διά να ιατρεύσω τους συντετριμμένους την καρδίαν, να κηρύξω ελευθερίαν εις τους αιχμαλώτους, και άνοιξιν δεσμωτηρίου εις τους δεσμίους. διά να κηρύξω ενιαυτόν ευπρόσδεκτον του Κυρίου...»

Και εδώ σταμάτησε την ανάγνωση του Ησαΐα ο Ιησούς στην Ναζαρέτ. Και συμπλήρωσε: Σήμερα εκπληρώθηκε ενώπιόν σας η προφητεία αυτή. Αλλά η προφητεία συνεχίζοντας λέει: «Και ημέραν εκδικήσεως του Θεού ημών». Βλέπουμε η δεύτερη έλευση της εκδικήσεως του Κυρίου πόσο στενά συνδεδεμένη είναι, σαν φυσιολογική συνέχεια, θα λέγαμε.

Επομένως μη μας ενοχλεί το γεγονός ότι έχουν περάσει 20 αιώνες. Ας μην το θεωρούμε ως βραδύτητα. Η δεύτερη έλευση, ο ερχομός του Κυρίου να κάνει κρίση, «να αποδώση εις έκαστον ως είναι το έργον αυτού» είναι το ίδιο βεβαιωμένη όπως και η πρώτη. Όπως ήρθε ο Κύριος και εκπλήρωσε τις προφητείες στη Βηθλεέμ της Ιουδαίας, έτσι θα έρθει πάλι «ερχόμενος μετά δόξης».

Εμείς, σαν παιδιά του Θεού, δεν πρέπει να αντιμετωπίζουμε τον ερχομό του Κυρίου με το ίδιο πνεύμα που και ο κόσμος λέει ότι μπορεί και να έρθει ο Κύριος στα βάθη των αιώνων. Το πνεύμα μας πρέπει να είναι όπως αναφέρει στο Λουκά ιβ΄ 35-38:

«Ας είναι αι οσφύες σας περιεζωσμέναι και οι λύχνοι καιό-μενοι. και σεις, όμοιοι με ανθρώπους οίτινες προσμένουσι τον κύριον αυτών, πότε θέλει επιστρέψει εκ των γάμων, διά να ανοίξωσιν ευθύς εις αυτόν, όταν έλθη και κρούση. Μακάριοι οι δούλοι εκείνοι, τους οποίους ελθών ο κύριος θέλει ευρεί αγρυπνούντας. αληθώς σας λέγω, ότι θέλει περιζωσθή, και καθίσει αυτούς εις την τράπεζαν, και ελθών εις το μέσον θέλει υπηρετήσει αυτούς. Και εάν έλθη εν τη δευτέρα φυλακή, και εν τη τρίτη φυλακή έλθη, και εύρη ούτω, μακάριοι είναι οι δούλοι εκείνοι». Αυτό είναι το πνεύμα των πιστών του Χριστού στις μέρες μας.

Είμαστε μακάριοι αν είμαστε στη συνεχή προσμονή της ελεύσεως του Κυρίου μας.

γ. Τα σημεία που το δείχνουν

Βέβαια ο Κύριος έχει δώσει σημεία, σηματοδότες, που φέγγουν και μας μιλάνε καθαρά ότι ο ερχομός Του πλησιάζει. Είναι τα σημεία των καιρών.

Τα ’χουμε πει, τα ’χουμε ακούσει πολλές φορές. Σεισμοί, λοιμοί, θα ηχεί η θάλασσα, πόλεμοι, το κράτος του Ισραήλ, η αμαρτία στο πλήρες... Και πολλοί λένε ότι αυτά μπορεί να τα δούμε, να τα ερμηνεύσουμε με πολλούς τρόπους και ότι πάντα ήταν η αμαρτία, και πάντα υπήρχαν σεισμοί και λοιμοί. Γνωρίζουμε όμως ότι δεν είναι έτσι η πραγματι-κότητα. Αυτά τα σημεία θα εξακολουθούν, θα πυκνώνουν σε συχνότητα και θα αυξάνουν σε ένταση, όπως οι ωδίνες στην εγκυμονούσα. Αλλά υπάρχουν και μερικά ακόμα πιο αντικειμενικά στοιχεία.

«Δεν θέλει ελθεί η ημέρα εκείνη εάν δεν έλθη πρώτον η αποστασία, και αποκαλυφθή ο άνθρωπος της αμαρτίας, ο υιός της απωλείας, ο αντικείμενος και υπεραιρόμενος εις πάντα λεγόμενον Θεόν ή σέβασμα...» (Β΄ Θεσσαλονικείς β΄ 3) Πρόκειται για ένα σημείο που το περιμένουμε. Και άλλα σημεία στο Ματθαίο κδ΄ 29 διά του στόματος του ίδιου του Ιησού Χριστού, «ο ήλιος θέλει σκοτισθή, και η σελήνη δεν θέλει δώσει το φέγγος αυτής, και οι αστέρες θέλουσι πέσει από του ουρανού και αι δυνάμεις των ουρανών θέλουσι σαλευθή». Αυτά είναι σημεία παγκόσμια. Θα τα δουν όλοι. Αυτά τα σημεία θ’απασχολήσουν έντονα όλη την ανθρωπότητα.

Το κύριο θέμα της Καινής Διαθήκης, των επιστολών ιδιαίτερα, είναι η παρουσία, η αποκάλυψη, η επιφάνεια του Κυρίου Ιησού.

Ο απόστολος Πέτρος στην Β΄ επιστολή του (γ΄ 14-16) μας αναφέρει ότι και ο απόστολος Παύλος μιλά για τον δεύτερο ερχομό του Κυρίου σε όλες τις επιστολές του. «Αγαπητοί... σπουδάσατε να ευρεθήτε άσπιλοι και αμώμητοι ενώπιον Αυτού εν ειρήνη. Και νομίζετε σωτηρίαν την μακροθυμίαν του Κυρίου ημών. καθώς και ο αγαπητός ημών αδελφός Παύλος έγραψε προς εσάς κατά την δοθείσαν εις αυτόν σοφίαν, ως και εν πάσαις ταις επιστολαίς αυτού, λαλών εν αυτοίς περί τούτων. μεταξύ των οποίων είναι τινά δυσνόητα, τα οποία οι αμαθείς και αστήρικτοι στρεβλώνουσι...» Είναι το κύριο θέμα ο δεύτερος ερχομός του Κυρίου και γύρω από αυτό συναρμολογούνται όλες οι άλλες αλήθειες. Καμιά απ΄ αυτές τις αλήθειες δεν τελειώνεται και δεν ολοκληρώνεται χωρίς τη δεύτερη παρουσία του Κυρίου.

ΜΑΝΟΣ ΔΑΜΙΑΝΑΚΗΣ

(Συνεχίζεται στο επόμενο)

Πνευματικά