ΣΥΓΚΑΤΟΙΚΗΣΗ
Όταν οι Φιλισταίοι
κυρίευσαν την Κιβωτό της Διαθήκης μετά από τη συντριβή των διεφθαρμένων υιών
του Ηλεί, (Α΄Σαμουήλ δ΄
22), σκέφτηκαν πως καλό θα ήταν να την έβαζαν δίπλα στο δικό τους θεό, τον Δαγών, στο μεγαλόπρεπο ναό του, στην Άζωτο. Έτσι και
έκαναν. Ένας μεγάλος θεός, ο δικός τους, ένα τερατώδες άγαλμα από πέτρα, και
δίπλα ο ηττημένος Θεός των Ισραηλιτών, όπως νόμιζαν, η κιβωτός της Διαθήκης. Μα
την άλλη μέρα, το άγαλμα του Δαγών προσκυνούσε, πεσμένο
στο πάτωμα, την κιβωτό. Τον ξανάβαλαν στη θέση του με λίγη καρδιά και πολλή
κόλλα, μα την πιο άλλη ήταν πάλι πεσμένο το άγαλμά του και μάλιστα με κομμένα
χέρια και κεφάλι. Τότε κατάλαβαν πως έπρεπε ένας από τους δύο Θεούς να φύγει.
Και προτίμησαν τον δικό τους να μείνει, ας ήταν και με αυτό το κάζο που έπαθε,
παρά τον άλλον. Προτίμησαν τον Δαγών, γιατί ήταν
βολικός στο θέμα της αμαρτίας και των οργίων, που αποτελούσαν μέρος της τελετής
του.
Το θέμα μας
είναι άλλο. Ο άγιος Θεός δεν μπορεί να μένει δίπλα με κάποιο είδωλο. Ναός του
Θεού τώρα είναι η καρδιά μας. Μέσα στην καρδιά μας ή θα βασιλεύει ο Κύριος ή
κάθε είδωλο, αν υπάρχει, σαν το άγαλμα του Δαγών, θα
πέσει συντρίμμια μπροστά στη δόξα του Θεού. Αν επιμείνουμε όμως στο είδωλό μας,
τότε ο Θεός θα κάνει έξοδο από τη ζωή
μας. Δεν θα μπορέσει να παραμείνει πλέον.
Πολλά είναι τα
είδωλα, που μπορεί να φιλοξενούμε στην καρδιά μας.
· Μπορεί να είναι ένα παιδί,
που το έχουμε ανεβάσει πολύ ψηλά. Θα πρέπει να κατέβει από το βάθρο εκείνο. Αν
επιμένουμε, πολύ πιθανό, να δούμε το είδωλό μας να συντρίβεται με δικό μας
φταίξιμο.
· Μπορεί να είναι κάποια
εργασία, που μας κλέβει τις ώρες, τη διάθεση, τη δύναμη, που ανήκουν στον Κύριο
και εμείς τα προσφέρουμε βορά στο είδωλό μας. Πιθανόν να δούμε το είδωλό μας
αυτό να γίνεται σκορποχώρι.
· Μπορεί να είναι ακόμη και το
έργο μας για τον Κύριο. Έργο δικό μας. Έργο ανθρώπινο. Έργο, που κλέβει από τον
Κύριο και δοξάζει εμάς και όχι τον Κύριο. Θα δούμε το έργο μας αυτό
κομματιασμένο.
Ο δούλος του
Θεού Κ. Μεταλληνός κάθε μέρα στο σπίτι του έψαλλε:
«Αν είδωλο τι εν εμοί υπάρχει αντί Σου – συντρίψας τη ση χάριτι – Συ άρξον αντ’ αυτού».
ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΣ
«Ο Κύριος θέλει εξαποστέλλει επί σε την ευλογίαν… εις πάντα όσα επιβάλης
την χείρα σου...»
(Δευτερονόμιο
κη΄ 8)
Είναι να απορεί
κανείς, προσέχοντας τον Λόγο του Θεού, πόσο διαφορετικά και τελείως στραβά
έχουμε πάρει μερικές από τις πραγματικότητες της πνευματικής ζωής. Και χάνουμε
τον καιρό μας τραβώντας σε δρόμους, που δεν βγάζουν πουθενά. Ένα από τα σημεία
αυτά είναι και το θέμα των ευλογιών, που ζητούμε από τον Θεό.
· Κύριε ευλόγησε, ακούμε να
λένε, το σπίτι μου, τα παιδιά μου, την οικογένειά μου.
· Κύριε ευλόγησε την εργασία
μου, να μην κουράζομαι και να έχω αρκετά κέρδη.
· Κύριε ευλόγησε την υγεία
μου, να είμαι καλά, να τρέχω, να κάνω κάτι και για Σένα.
· Κύριε ευλόγησε την
πνευματική μου διακονία, το έργο που κάνω για Σένα κλπ, κλπ.
Αυτό όμως το
τόσο συνηθισμένο στ’ αυτιά μας, που κάθε μέρα το ακούμε, δεν είναι σύμφωνο με
το Λόγο του Θεού. Εκεί είναι τόσο διαφορετικά τα πράγματα. Ο Θεός μας λέει πως
η ευλογία του Κυρίου επάνω μας δεν εξαρτάται από το αν τη ζητούμε ή όχι, αλλά
από το εάν μένουμε στο θέλημά Του. Όπως λέει στο κη΄
του Δευτερονομίου, τότε και χωρίς να το ζητήσουμε θα έχουμε τις ευλογίες του
Θεού. Με άλλα λόγια, εάν μένουμε στο θέλημα του Θεού, θα έχουμε σε όλους τους
τομείς της ζωής μας τις ευλογίες του Θεού. Εάν δεν μένουμε, όσο και αν
φωνάζουμε, δεν πρόκειται να γίνει τίποτα.
Φοβούμαι πως
υπάρχει και πονηριά στη μέση. Θέλουμε και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο
χορτάτο. Θέλουμε να ζούμε στην παρακοή και να έχουμε και τις ευλογίες του
Κυρίου. Αυτό όμως δεν γίνεται.
· Θέλουμε να ευλογήσει ο
Κύριος το σπίτι μας, τα παιδιά μας, ενώ η ζωή μας, κάθε άλλο παρά Χριστό
παρουσίασε στα μάτια των δικών μας.
· Θέλουμε να ευλογήσει ο
Κύριος την εργασία μας, ενώ κυνηγώντας μονάχα το συμφέρον μας σκανδαλίζουμε
τόσες ψυχές. Τι είδους ευλογία μπορεί ο Κύριος να προσφέρει;
· Θέλουμε να ευλογήσει ο
Κύριος την πνευματική μας διακονία, ενώ επιστρατεύουμε και αναμειγνύουμε με το
έργο του Θεού τόσα ανθρώπινα στοιχεία.
Ας μην
ξεγελιόμαστε. Αυτά δεν γίνονται. Μόνο τον εαυτό μας κοροϊδεύουμε.