Πατέρας και Κόρη
Μπήκε στο Πανεπιστήμιο και η χαρά του σπιτιού ήταν
μεγάλη. Είχε κουραστεί η κοπέλα, είχε διαβάσει, είχε κάνει το μέρος της και
τώρα ήταν η ώρα της ανταμοιβής. Και μάλιστα το ότι μπήκε στο Πανεπιστήμιο άλλης
πόλης ήταν μια ακόμη πρόσθετη χαρά.
Ήθελε να ανεξαρτητοποιηθεί κάπως, να σταθεί στα πόδια της, να αναλάβει τις
ευθύνες της. Αν ρωτούσες τους γονείς, κι εκείνοι δεν είχαν αντίρρηση…., καλό
είναι τα παιδιά να βγαίνουν στη ζωή και να γίνονται υπεύθυνα…
Ο πατέρας ταξίδευε με τη δουλειά του. Κάποιες φορές
αναγκαζόταν να μείνει σε ξενοδοχείο το βράδυ,
για να συνεχίσει τις δουλειές του την επόμενη. Ένα τέτοιο βράδυ ζήτησε
από το ξενοδοχείο συντροφιά για να περάσει το βράδυ του. Το ξενοδοχείο τις
γνωρίζει αυτές τις περιπτώσεις και έχει τις διασυνδέσεις του, για να τις
ικανοποιεί. Σε λίγη ώρα χτύπησε η πόρτα στο δωμάτιό του και όταν άνοιξε ήταν η
κόρη του…
Πώς τα φέρνει η ζωή καμιά φορά, θα σχολιάσει κάποιος
με αρκετή δόση φιλοσοφίας και πικρού χιούμορ. Σκέψου λίγο αυτή τη συνάντηση
κάτω από αυτές τις συνθήκες. Πατέρας και κόρη. Κάποιος θα ’πρεπε να ανοίξει το
στόμα του να μιλήσει, αλλά ποιος πρώτος; Και τι να πει; Και σε ποιον να τα
πει;… Ο πατέρας στην κόρη ή το ανάποδο;
Μιλάμε για την αμαρτία, ακούμε, διαβάζουμε,
αναλύουμε. Τίποτα δεν ξέρουμε, ας το ομολογήσουμε. Τη δύναμη που διαβρώνει την
ψυχή του ανθρώπου, το πρόσωπο που βρίσκεται πίσω από την αμαρτία, που στήνει
μηχανισμούς, που σπρώχνει τους ανθρώπους, που τυφλώνει. Αμαρτία δεν είναι
κατάλογος από κακές, απαγορευμένες πράξεις. Η αμαρτία είναι ταυτισμένη με
πρόσωπο συγκεκριμένο, με γνωρίσματα, χαρακτηριστικά, προσωπικότητα, σχέδιο,
όραμα, επιδιώξεις. Το πρόσωπο πίσω από την αμαρτία λέγεται Σατανάς, διάβολος,
(Α΄ Ιωάννου γ΄ 8) και το τίμημα της πρόκρισης της αμαρτίας από τον άνθρωπο
λέγεται θάνατος, (Ρωμαίους ς΄ 23).
Όποιος παίζει με την αμαρτία, δεν έχει καταλάβει τι
θα πει Σατανάς, ποιος είναι ο στόχος του και πού θέλει να μας φτάσει. Δεν έχει
καταλάβει ακόμα τι θα πει αιωνιότητα, τι θα πει να χάσει κάποιος και αυτή τη
ζωή και την ψυχή του ανεπανόρθωτα και αιώνια. Κάποτε η ΔΕΗ έβαζε το σήμα του
κεραυνού στους πυλώνες υψηλής τάσης, για να τρέμει και να μην πλησιάζει κανείς.
Και όταν περνούσες από κάποιο υποσταθμό της ΔΕΗ, άκουγες το βόμβο της υψηλής
τάσης και άλλαζες πεζοδρόμιο. Το ηλεκτρικό ρεύμα σκοτώνει. Δεν παίζουμε.
Σκέψου αυτό το κορίτσι να κάθεται στο ίδιο δωμάτιο
του ξενοδοχείου με αυτόν τον πατέρα. Τι κατάφεραν να πουν μεταξύ τους; Μερικά
φτηνά ψέματα, εύκολα, πρόχειρα. Σκέψου την άλλη μέρα, την παράλλη,
την επιστροφή στο σπίτι… Δε λυπάται κανέναν ο διάβολος, δε διστάζει μπροστά σε
τίποτα και σε κανέναν. Ο στόχος του είναι πάντα ο ίδιος, πόλεμος με τη
μεγαλύτερη ζημιά, με τις μεγαλύτερες απώλειες. Μακάρι, γι’ αυτόν, να είναι
χωρίς επιστροφή και αιώνιες.
Λυπάμαι όσους πιστεύουν ότι θα τα καταφέρουν ή ότι τα
καταφέρνουν με την αμαρτία. Λυπάμαι όσους θεωρούν την αμαρτία του χεριού τους.
Πιστεύουν στο μυαλό τους το κοφτερό, στην πείρα τους, στις ικανότητές τους. Δεν
ήταν η κακή ώρα, η άτυχη σύμπτωση η συνάντηση πατέρα και κόρης στο ξενοδοχείο.
Ήταν πονηρά καλοσχεδιασμένο και στημένο σχέδιο του διαβόλου για να τους
ξεκάνει, να τους διαλύσει το σπίτι, την ψυχή, τη ζωή. Με το μεγαλύτερο κόστος,
αυτό είναι το δόγμα του Σατανά.
Επειδή αυτή είναι η φύση της αμαρτίας μία είναι η λύση.
Οριστική, απόλυτη, αποτελεσματική. Ο Ιησούς Χριστός. Πάλι πρόσωπο, πάλι
χαρακτήρας, όραμα, προσφορά. Αλλά τελείως άλλης φύσης όλα αυτά. Εδώ υπάρχει η
Αγάπη, το Φώς, η Αλήθεια, η Χάρη, η Σωτηρία, το Αίμα
του Σταυρού, η μοναδική Θυσία, η Νίκη κατά του Σατανά. Η μεγάλη αγκαλιά του
Λυτρωτή, η ίδια και για τον πατέρα και για την κόρη. Η αμαρτία η ίδια και η
ανάγκη για σωτηρία η ίδια. Χωρίς τον Ιησού Χριστό σημαίνει ζωντανός νεκρός.
Πολύ κοντινή ημερομηνία λήξεως η ζωή μας… Δεν προλαβαίνεις να χαρείς τίποτα.
Ο Ιησούς Χριστός είπε «Εγώ ήρθα για να έχουν ζωή και
να την έχουν εν αφθονία», (Ιωάννης ι΄ 10). Όχι μόνο το είπε, αλλά το προσφέρει,
το αποδεικνύει, το χαρίζει σε όποιον το ζητήσει με μετάνοια, ταπείνωση και
πίστη. Η ίδια σωτηρία στον πατέρα, στη μητέρα, στα παιδιά, στο σπίτι ολόκληρο,
στη συγγένεια.