"Εξαγοραζόμενοι…"
(Εφεσίους ε΄ 16)
Στην εποχή μας, την εποχή της εικόνας και της
πληροφορίας, χιλιάδες ειδήσεις, αμέτρητες πληροφορίες μεταφέρονται και μας
βομβαρδίζουν καθημερινά. Σημαντικές και ασήμαντες, που είτε μας επηρεάζουν είτε
μας αφήνουν αδιάφορους, που αγγίζουν την καθημερινότητά μας ή όχι.
Είναι όμως και μερικές, που, ενώ με μία πρώτη ματιά
φαίνονται αδιάφορες, έχουν τόσα να πουν για την εποχή μας και για τη ζωή μας.
Σύμφωνα λοιπόν με στοιχεία του αρμόδιου υπουργείου
και των σχετικών υπηρεσιών, στη Μεγάλη Βρετανία και τα δύο τελευταία χρόνια
χορηγήθηκαν 2,7 εκατομμύρια εργάσιμες μέρες άδειας (περίπου 7500 χρόνια), σε
Άγγλους εργαζόμενους, για να φροντίσουν τα άρρωστα κατοικίδιά τους.
Μία από τις μεγάλες μάχες που δίνεται καθημερινά στη
ζωή μας είναι η μάχη του χρόνου, η μάχη του χρόνου μας, η μάχη της διάθεσης του
χρόνου μας. Μεγάλος πόλεμος έχει στηθεί γύρω από αυτό το θέμα, που αφορά τη ζωή
μας ολόκληρη, τη διάθεσή της, την αφιέρωσή της, και έχει προεκτάσεις αιώνιες.
Ο εχθρός του ανθρώπου, "ο απ' αρχής
ανθρωποκτόνος διάβολος" (Ιωάννης η΄ 44) πολεμά το χρόνο μας:
* Να μην έχουμε
* Να μη μας περισσεύει
* Να τον χαλάμε
* Να τον σπαταλάμε
* Να τον ξοδεύουμε άσκοπα
* Να περνά η μοναδική ζωή μας, η μοναδική, ας το
προσέξουμε, ευκαιρία μας να γνωρίσουμε τον Θεό, να αποκαταστήσουμε τη σχέση μας
μαζί Του, να συμφιλιωθούμε διά του Ιησού Χριστού,
βρίσκοντας χρόνο και εξοικονομώντας καιρό για όλα τα άλλα, οικογένεια, σπουδές,
δουλειά, καριέρα, διασκέδαση, ξεκούραση, αναψυχή, κάλυψη αναγκών και επιθυμιών
όπως αυτές διαμορφώνονται κάθε φορά, μα όχι για το σημαντικότερο, το
σπουδαιότερο, το πρώτο στη ζωή του ανθρώπου. Και ποιο είναι αυτό; Η στάση του
ανθρώπου, η προσωπική θέση του απέναντι στο δώρο του Ουρανού, στη διέξοδο στο
αδιέξοδο του θανάτου. Στο δώρο που είτε θα το αγκαλιάσουμε με πίστη, είτε θα το
περιφρονήσουμε, αν όχι με το στόμα μας, σίγουρα όμως με τις επιλογές μας.
Και είναι το δώρο αυτό μοναδικό.
"Διότι
τόσον ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον,
ώστε έδωκε τον Υιόν Αυτού τον μονογενή, διά να μη απολεσθή πας ο πιστεύων εις Αυτόν, αλλά να έχη ζωήν αιώνιον.” (Ιωάννης γ΄ 16)
Ο εχθρός των ψυχών μας μισεί τον Θεό, τον Δημιουργό
μας, και θέλοντας να πολεμήσει Αυτόν στρέφεται εναντίον μας. Όμως, δεν αρκείται
στο να σκοτώσει τον άνθρωπο, διατηρώντας τον μακριά και εναντίον του Θεού, μα
θέλει να τον εξευτελίσει, να τον ντροπιάσει, ακυρώνοντας, περιφρονώντας,
αμφισβητώντας τη σημασία, την αξία μιας τόσο μεγάλης θυσίας για μια τέτοια άθλια
ανθρωπότητα.
Και να βρεθείς κάποια μέρα μπροστά στο θρόνο Του
-κάτι που δεν είναι ενδεχόμενο μα δεδομένο (Β΄ Κορινθίους ε΄ 10) -και να σου
ζητηθεί λόγος για τη ζωή σου, και να μην έχεις ασχοληθεί, να έχεις αναβάλει, να
μην έχεις βρει χρόνο για Εκείνον που σου δόθηκε για να ζήσεις, ενώ το έχεις
κάνει για όλα τα άλλα. Και μαζί με αυτά, μέρες άδειας για τη φροντίδα των
συμπαθών τετράποδων ή μη φίλων μας.
Ο Κύριος δεν θα μας κρίνει μια μέρα για το τι
πιστεύαμε, τι διακηρύτταμε, αν πηγαίναμε στην εκκλησία, σε ποια και πόσο συχνά,
μα για τη ζωή μας, τις μέρες που Αυτός μας χάρισε να ζήσουμε, τις μέρες μας που
Του ανήκουν. Πώς τις διαχειριστήκαμε. Πώς τις ζήσαμε. Και μας καλεί να ζήσουμε
όχι και για Εκείνον, μα για Εκείνον μόνο. (Β΄ Κορινθίους ε΄ 15, Μάρκος η΄ 34-38).
Και είναι πάλι Εκείνος, που στην εποχή μας και στον
κόσμο που μας καλεί να ζήσουμε και να Τον υπηρετήσουμε, θα δώσει τις ισορροπίες
και τις αναλογίες. Ας το προσέξουμε, όχι τον συμβιβασμό, μα τις ισορροπίες,
καθώς δεν καλούμαστε να ζήσουμε μια ζωή ντυμένη κάποιον μανδύα θρησκευτικότητας
ή εκκλησιαστικής ζωής και συνέπειας, αλλά μία ζωή όπου "παν ό,τι αν πράττητε εν λόγω ή εν έργω, πάντα εν τω ονόματι Κυρίου
Ιησού Χριστού πράττετε" (Κολοσσαείς γ΄ 17).
Και ο ίδιος ο Κύριος που χαρίζει το χρόνο, ο ίδιος
δίνει τις δυνάμεις, τις εμπνεύσεις, τα χαρίσματα, τις οδηγίες, τους τρόπους, τα
μέσα και με τη γλώσσα της Καινής Διαθήκης "Πνεύμα
Άγιον εις τους αιτούντας
παρ' Αυτού" (Λουκάς ια΄ 13).
Εκείνος θα σχεδιάσει, θα οργανώσει, θα χτίσει μια ζωή
ολόκληρη αύξηση και δόξα και για το δικό μας αιώνιο συμφέρον.
Μάριος Μπακογεώργος