Ας πούμε ευχαριστώ!
"Κατά πάντα
ευχαριστείτε· διότι τούτο είναι το θέλημα του Θεού προς εσάς εν Χριστώ
Ιησού."
(Α΄ Θεσσαλονικείς ε΄ 18)
Είναι τόσο απλό το να σπείρεις ή
να φυτέψεις. Όλη την άλλη δουλειά την κάνει αθέατα, αθόρυβα, σωστά, ο Ίδιος ο
Δημιουργός. Και σκάει μύτη ο σπόρος και μεγαλώνει ο βλαστός και γονιμοποιούνται
τα άνθη και βγαίνουν καρποί μεστοί και θρεπτικοί. Αναρωτήθηκες ποτέ, ποια
δύναμη παίρνει το νεράκι από τη ρίζα και το κάνει καρπό ωφέλιμο, πλούσιο σε
βιταμίνες, χυμώδη και ζουμερό, ώστε να ικανοποιεί τη δίψα, την πείνα, τη γεύση
μας; Ευχαρίστησες ποτέ για το αυτονόητα γεμάτο πιάτο στο τραπέζι;
Διάβασα πως κάποιοι σε μια γωνιά
της Γης "κλαίνε γιατί πεθαίνουν τα παιδιά τους από την πείνα". Μα
λίγο παραδίπλα "κλαίνε γιατί δεν έχουν τι να κάνουν τη μεγάλη σοδειά τους,
γιατί η πολιτεία δεν δίνει μεγάλη αξία στα προϊόντα τους". Κι όμως κανένας
δεν έσκυψε με ευγνωμοσύνη να πει "Κύριε, Σ' ευχαριστώ για την τόσο μεγάλη
ευλογία Σου". Και στέγη και φαγητό και νεράκι και μυαλουδάκι, όλα μπόλικα,
όλα σε πλεόνασμα! Και μετά, να προχωρήσει παραπέρα, ευχαριστώντας για το
Πρόσωπο του Θεού, την αγάπη Του, τον Ιησού Χριστό, το ενδιαφέρον Του για την
κάθε μικρή λεπτομέρεια της ζωής μας.
Ένας πιστός άνθρωπος είχε κάνει
καταστάλαγμα της ζωής του την παρακάτω φράση: "Ποια αποθήκη της γης, όσο
μεγάλη και περίτεχνη κι αν είναι, θα μπορέσει να μας στεγάσει στον
Ουρανό;"
Το μαντεύεις αγαπητέ μου, καμιά.
Γι' αυτό άλλαξε στάση ζωής, ύψωσε στο Θεό το γνήσιο ευχαριστώ της καρδιάς σου.