Η καλύτερη ευχή !

Να ’ν’ η αγάπη σας της θάλασσας αφρόκυμα

που τα χαϊδεύει κι ημερεύουν τ’ άγρια κύματα,

να ’ναι τα λόγια σας δαντέλα από μάλαμα

καθώς του άλλου θα αγγίζουν την ψυχή,

να ’ν’ το χαμόγελο στα χείλη σας ολόγλυκο,

σαν την κηρήθρα που ξεχείλισε το μέλι,

να ’ν’ οι ματιές σας σαν τ’ αστέρια π’ ασημίζουνε,

να ’ν’ η σιωπή σας σαν σεμνό ηλιοβασίλεμα,

μενεξεδιά ν’ ανθίζουν πάλι τα γλυκόλογα,

σαν την πηγή που ξαποσταίνει να ’ν’ το δάκρυ σας,

να ’ναι το χάδι σας μπαλσάμι γιατρικό,

το πρόσωπό σας σαν βελούδινη πανσέληνο,

το σπιτικό σας σαν το στάχυ να ’ν’ μεστό!

Μα το καλύτερο ακόμα δεν το ευχήθηκα,

το πιο τρανό, το πιο ψηλό, το πιο μεγάλο.

Σαν το αμπέλι καρπερό και ετοιμότρυγο

Να ’ναι οι μέρες, να ’ν’ οι ώρες, να ’ν’ το σπίτι σας,

μπροστά στο θρόνο Του σεμνά να τ’ απιθώσετε,

στο Βασιλιά μας, στο Σωτήρα και τον Κύρη σας,

να κάμει Εκείνος τη ζωή σας ένα θαύμα Του,

το πιο γλυκόπιοτο κρασί σ’ ολη τη γη,

γιατί δε θα ’ναι καλεσμένος επισκέπτης σας,

μα θα ’ναι ο Κύριος! ετούτης της γιορτής.

________________

Ορέστης Χ. Φ.

(18.08.08)

Πνευματικά